OLAV ABACUS.

LUXURY IT WILL DESCEND [LIVING IS SO EASY]

2010-12-16T00:03:00.002+01:00

Strooizoutjunks verpesten het voor de rest

En welk genie heeft bedacht dat het gratis weggeven van strooizout een goed idee is? Brood uit een vrachtwagen smijten in Darfur levert minder hectische taferelen op. Mensen hamsteren voor strooizout alsof het stamcellen zijn en ze allemaal AIDS hebben. Heeft iemand ontdekt dat als je strooizout snuift je dan een acid trip krijgt van het niveau Fear & Loathing in Las Vegas of zo? Wachten is op de eerste strooizoutripdeal. Allemaal beschaafde burgers die zich ineens ontpoppen tot strooizoutplunderaars bij de woordcombinatie "gratis" en "afhalen". Met de nodige veldslagen en bloedbaden tot gevolg. Al wekenlang gaat het helemaal los in de Strooizout Charityscene. Maassluis heeft zelfs een heuse 'foei mensen' moeten plaatsen op hun infopagina. Eén emmertje wit poeder max per strooitzoutjunk en dan oprotten. En dus niet je Opel Astra of Volkswagen Golf tot aan het dak volscheppen en vervolgens te koop aanbieden op de internetz! Stelletje pedante strooizouthosselaars. Strooizout is nu al schaarser dan bloembollen tijdens de Hongerwinter. Dus op rantsoen en niet bij de eerste dwarrelende sneeuwvlokjes met emmers tegelijk naar buiten mieteren. Elke keer dat zo'n strooizoutsjacheraar zijn siertegelpad, bedrijventerrein of oprijlaan laat O.D.'en op strooizout, wordt er zout verspild dat ook op openbare wegen had kunnen liggen voor uw veiligheid. Egostrooien, heet dat. Onthoudt dat als u ergens deze winter ongevraagd Mercedessterren Dansen Op Het A20-ijs deelnemer wordt. Bijvoorbeeld morgen. Succes!

Johnny Quid | 15-12-10 | 20:18 | Link | 307 reacties

JOHN CAGE - 4:33

2010-12-14T23:40:00.000+01:00

Een opmerkelijk stukje televisie natuurlijk, vooral in een televisieshow die de muzikale optredens ooit heeft beperkt tot anderhalve minuut, omdat er anders te veel mensen wegzappen.

Wat doet ruim vier en een halve minuut stilte dan met je publiek?

Veel minder dan René van Dammen, de kijkcijfer-expert van de Publieke Omroep, had gedacht. Er zapten namelijk ‘maar’ 100.000 kijkers weg:

Op het moment dat Reinbert de Leeuw ging zitten, keken er 1,5 miljoen mensen naar De Wereld Draait Door. Dat is veel voor het programma. Tijdens het optreden van De Leeuw bleven 1,4 miljoen mensen gewoon kijken.

Volgens Van Dammen zappen er tijdens de dagelijkse muziekoptredens bij DWDD (die van anderhalve minuut) namelijk gemiddeld twee keer zoveel mensen weg. Nu wijst de expert er wel direct op dat die muzieksegmenten altijd na De TV Draait Door komen, ongeveer om 3 minuten over 8, het moment dat op de andere kanalen al het Journaal en GTST zijn begonnen. De stilte van gisteren werd kort voor achten uitgezonden.

Van de mensen die wel wegzapten, ging de helft naar het reclameblok op Nederland 1 waar het Journaal nog moest beginnen. De andere helft ging naar het uitgebreide weerbericht op RTL 4.

Opmerkelijk volgens Van Dammen is trouwens dat de mensen die de stilte niet uitkeken, vooral boven de 50 jaar oud waren. Niet de jongeren, maar de ouderen zapten weg.

LA CARTE ET LE TERRITOIRE

2010-12-01T00:24:00.001+01:00

Houellebecq répond aux accusations de plagiat
Geüpload door Nouvelobs. - Tekenfilms en video's over kunst.

AMSTERDAM - Omdat de bekende Franse schrijver Michel Houellebecq grote stukken van Wikipedia heeft overgenomen, valt zijn roman nu onder de Creative Commons licentie. Met als gevolg dat iedereen de roman gratis als pdf kan aanbieden op zijn website.

Indien de gebruiker het werk bewerkt kan het daaruit ontstane werk uitsluitend krachtens dezelfde licentie als de onderhavige licentie of een gelijksoortige licentie worden verspreid. Dat schrijft de jonge Franse jurist Florent Gallaire op zijn weblog.

Iedereen mag stukken van Wikipedia overnemen en die bewerken, mits vermeld wordt dat de tekst van Wikipedia komt, schrijft Gallaire. En op voorwaarde dat de resulterende tekst onder dezelfde vrije licentie wordt gedeeld als de online encyclopedie.

De licentie is een soort virus: alles waarin teksten die eronder vallen gebruikt worden, krijgt automatisch dezelfde licentie. Omdat Houellebecq in zijn roman La carte et le territoire stukken uit Wikipedia gebruikt, valt zijn roman dus automatisch onder de Creative Commons, redeneert de jurist. Hij zet zijn redenering kracht bij met een waslijst van arresten en jurisprudentie.

Op de weblog Slate werd Houellebecq eerder al van plagiaat beschuldigd. Daarop reageerde de schrijver op zijn eigen postmodern-filosofische wijze ('c'est ridicule') in een webvideo.

FLOODED MCDONALDS

2010-11-04T00:59:00.002+01:00

Flooded Mcdonald's - Superflex from The Propeller Group on Vimeo.

Flooded McDonalds
Superflex

Een rampfilm in real time. Activistisch, maar zonder simplistisch vingerwijzen. Venijnig evocatief in zijn eenvoud. Bij vlagen pijnlijk grappig of verbazingwekkend prachtig. De tweede film van het Deense kunstenaarscollectief Superflex is even geëngageerd als de rest van hun werken die zonder uitzondering grote milieu- en maatschappijrelevante thema’s aan de orde stellen. In een tijdsbestek van twintig minuten raakt het interieur van een onbemande maar duidelijk recentelijk gebruikte McDonald’s vestiging ondergedompeld in water van onbestemde afkomst. De link is echter zo gelegd naar een door de bio-industrie opgewekte opwarming van de aarde die vervolgens voor de zondvloed zorgt. Het is echter niet zo zeer de burgertycoon als de consument die hier aangesproken wordt. Zijn afwezigheid in het interieur geeft de filmset de grondtoon van een morning after scenario, even kalm als onheilspellend, tot op het bedwelmende af. Geen Hollywood soundtrack maar het gehum van lichtbalken en koelkasten dat langzaam overstemd wordt door het wassende water vormt de doelbewust weinig vormvaste basis van het zich voltrekkende drama. Langzaam maar zeker vallen niet alleen de etensresten maar ook de roerende goederen van het pand aan het water ten prooi en daarmee aan het curieuze fastfood eetfenomeen, dat verder strekt dan McDonald’s alleen en bestaat bij de gratie van de eetcultuur die het, net als andere, verkoopt aan de ernaar behoeftige consument.

Reuter Christiansen, Fenger en Nielsen bouwden in een leeg zwembad een replica van een originele McDonald’s en veinzen geen documentaire ‘echtheid’. De artistieke distantie werkt goed; het voegt aan de ramp die zich voltrekt meteen het metaniveau van de kritische zelfbeschouwing én de vrije kunst toe. Ondanks het gegronde moralisme ervan beperkt de film zich zo niet tot moderne agitprop. Flooded McDonald’s kent momenten van onverwachte artistieke ordening en schoonheid die het politiek correcte laatste oordeel net iets langer uitstellen. Onverwachte stromingen brengen bovendien onvoorziene komische effecten teweeg. Accidental comedy zou geen slechte genrenaam zijn, ware het niet dat de lach, uiteraard, uiteindelijk niet beklijft.

APOTHEOSE (NON-EDITED)

2010-10-26T14:44:00.000+02:00

Wereldberoemde WK-octopus overleden
ANP − 26/10/10, 13:23
De mogelijk 'fatale' voorspelling van octopus Paul voor Nederland....

OBERHAUSEN - De inktvis die tijdens het WK-voetbal in Zuid-Afrika eerder dit jaar beroemd werd, is dinsdag overleden. Dit heeft het Oberhausen Sea Life Centre laten weten.
Octopus Paul werd bekend door zijn 'voorspellingen' over welk team een wedstrijd in het internationale toernooi zou gaan winnen. Hij kreeg acht keer de vraag voorgelegd wie de overwinnaar zou worden, inclusief de finale Spanje - Nederland.

Daarvoor lieten zijn verzorgers telkens twee doosjes in het aquarium neer met mosselen en in elk doosje een vlaggetje van een land dat zou gaan spelen. Paul koerste telkens allereerst op het doosje af met de vlag van het land dat de wedstrijd uiteindelijk ook echt zou winnen.

Het Oberhausen Sea Life Centre is volgens een verklaring diep bedroefd en moet nog bepalen hoe het afscheid van Paul neemt en waar een gedenkteken komt.
mailIcon printIcon | | Meer bookmarks |
Aan het laden ...
Aan het laden ...

gerelateerd nieuws
* Octopus Paul spreekt weer: Engeland organiseert WK 2018 Octopus Paul spreekt weer: Engeland organiseert WK 2018 - 20/08/10
* ‘Octopus Paul maakt Elvis-plaat’ ‘Octopus Paul maakt Elvis-plaat’ - 02/08/10
* Inktvisorakel Paul ereburger in Spanje Inktvisorakel Paul ereburger in Spanje - 13/07/10
* Octopus Paul kiest voor Spanje Octopus Paul kiest voor Spanje - 09/07/10
* Spanjaarden willen octopus Paul kopen - 10/07/10

APARTHEID = ABSURDE ANGST

2010-06-04T00:20:00.001+02:00

GOLD RUSH

2010-05-21T23:32:00.002+02:00

DONGEN - De concurrentie tussen de verschillende supermarktformules concentreert zich de komende weken vooral rond de WK-gadgets. Dit stelt onderzoeksbureau GfK.‘Maar liefst veertien supermarktformules strijden om de eer en de euro om de opvolger te worden van de Albert Heijn Welpies’, aldus GfK. De Welpies waren het geheime wapen waar AH tijdens het EK van 2008 mee op de proppen kwam. Dankzij de Welpies wist AH de totale extra supermarktomzet van het toernooi naar zich toe te trekken.

Volgens GfK kwam dat neer op 3,5 procent of 31 miljoen euro extra inkomsten. AH trok 2 procent meer klanten en de klanten bleven de formule ook trouwer. ‘Vooral onder huishoudens met kinderen was AH tijdens het EK 2008 succesvol.’

Waar AH dit toernooi mee komt, is nog geheim. C1000 grijpt terug op het eerdere succes van de Gogo's en doet ze nu voetbaljasjes aan. Super de Boer doet het met oranje Bungels, Plus met WK-juichbandjes, Dirk met WK-handjes en Spar met Sparky, een dennenboom in voetbalpakkie.

ANONIEM EIGENDOM

2010-05-14T02:09:00.001+02:00

Ik heb een idee voor een veel nieuwere politiek bedacht in verband met verkiezingen. De politieke partijen blijven bestaan en verkondigen hun standpunten. De belangrijkste standpunten worden verzameld in een soort Kieswijzer en iedereen stemt via die Kieswijzer. De computer komt daarna met een lijst van de standpunten die de meeste stemmen behaald hebben. Dat is de verkiezingsuitslag en tegelijkertijd het regeerprogramma. Daarna geven de politieke partijen aan of ze wel of niet uitvoering willen geven aan dat programma. Zij die dat wel willen vormen samen de regering. Lijkt me democratischer dan het gedoe van nu.

MULTINATIONAL IMAGEBUILDING

2010-05-11T00:52:00.001+02:00

NIEUWE VORM VAN PUBLICITEIT; over emotiecultuur, zelfkritiek & onderscheidingsdrift

2010-03-26T18:00:00.002+01:00

Vrijdag 19 maart werd mijn verbazing geschetst op de opiniepagina van De Volkskrant. Ik lees dit dagblad nu twee jaar (al kom ik op drukke dagen niet verder dan de voorpagina, de kruiswoordpuzzel en de kookrubriek) en heb het zien veranderen. Columnisten arriveerden en vertrokken, rubrieken verschenen en verdwenen, cartoonisten oogsten kritiek en abonnementen werden opgezegd. Voor een zichzelf respecterend medium als De Volkskrant is het vandaag de dag, zo berichtte het zelf vaak genoeg, lastig om het hoofd boven water te houden. In een maatschappij waar persberichten via internet en gratis tabloids letterlijk voor het oprapen liggen, voelen meer en meer mensen er namelijk steeds minder voor om te betalen voor een volwaardig artikel. Ook De Volkskrant zelf lijkt de waarde van het nieuws inmiddels uit het oog te hebben verloren, getuige het vreemde hoofdredactionele commentaar Bij de dood van Milly.

De strekking van het stuk is dat de berichtgeving van de populaire media inzake huishoudelijke drama’s te ver is doorgeschoten en dit een angstige en paranoïde sfeer onder de nationale bevolking veroorzaakt. De redactie schrijft dat er niet per definitie iets mis is met een zogenaamde emotiecultuur zolang deze maar niet omslaat in de sensatiezucht zoals na de verdwijning van Milly Boele ontstond. Ze wijst daarbij op het bederf van Nederlandse normen en waarden. Wie de afgelopen week verschillende traditionele kanalen als radio, televisie en krant heeft bijgehouden, zal de online opvatting van Femke Halsema, die ‘al dat mediagehijg rond een klein meisje nogal onsmakelijk vond’, wellicht delen. De triomfantelijke tv-reporter die met veel moeite doch weinig gene achter een versperring had weten te spieken om een glimp op te vangen van een tafereel waar verder niets over te melden viel, sprak boekdelen. Toch kreeg juist Halsema, zo blijkt, de verwijten van het volk.
Enerzijds is het moedig dat De Volkskrant de hand in eigen boezem steekt (de krant besteedde, zo kan ik u vertellen, immers ook ruimschoots aandacht aan de gebeurtenis) en het opneemt voor ‘de goede smaak van zelfbeheersing’, teneinde de lezers wat manieren bij te brengen door ze te laten leren van haar eigen fouten De ironie is anderzijds echter dat de krant in kwestie exemplarisch is voor een gevestigd medium dat het steeds moeilijker heeft om zich te handhaven, en zich met dit artikel op kinderlijke wijze lelijk in de vingers snijdt.

De impliciete verwijzing naar Jean Baudrillard, die pakweg 30 jaar geleden het fenomeen van de hyperrealiteit al aansneed, is bij nadere observatie nogal misplaatst. Ten tijde van de grote commotie was het Dordrechtse meisje Milly Boele immers nog vermist; pas later werd bekend dat zij door een 26-jarige politieagent was vermoord en begraven. De uitvoerige publiciteit die de verdwijning in eerste instantie teweegbracht, is daarmee met terugwerkende kracht weliswaar tevergeefs, maar ook volkomen gerechtvaardigd. Het heeft strikt genomen dus niets te maken met de veronderstelde emotiecultuur en/of paniekzaaierij. Dat De Volkskrant dit in haar veroordeling gemakshalve even lijkt te hebben vergeten, duidt op een achterliggend motief dat weinig van doen heeft met de beoogde zelfkritische reflectie.

Berust het soms louter op coïncidentie dat er binnenkort een nieuwe lay-out zal worden doorgevoerd? Naar het voorbeeld van de concurrentie – en ongetwijfeld ook door druk van de teruglopende losse verkoop – ondergaat de krant op 29 maart aanstaande de groots aangekondigde vernieuwing. Toevallig werd op de bewuste 19 maart waar ik nu over spreek net de eerste reclamespot uitgezonden waarin op de gebeurtenis wordt geanticipeerd, vanzelfsprekend gepaard gaand met een uiterst lucratief aanbod voor toekomstige abonnees. Vanuit dit kader beschouwd heeft het statement van Pieter Broertjes en co., al hun nobele doeleinden ten spijt, veel weg van een wanhopige, schijnheilige en iets te doorzichtige poging zich op enige wijze te onderscheiden van andere media.

Een kat in het nauw maakt rare sprongen, maar komt meestal weer op zijn pootjes terecht. Zo niet, dan heeft hij nog acht geboortes achter de hand. Het is onduidelijk waar De Volkskrant nu werkelijk heen wil, of ze zich daartoe gedwongen voelt, of ze de bestemming zonder kleerscheuren bereikt, of ze in het slechtste geval a) een goede kleermaker weet te zitten om de schade te herstellen, b) op zoek moet naar een nieuwe garderobe, c) zal sterven van de kou – in de hartverwarmende, solidaire, betrokken emotiecultuur van de huidige Nederlandse samenleving.

BIJ DE DOOD VAN MILLY

2010-03-26T17:56:00.001+01:00

Tot ver in de vorige eeuw werd de moord op een kind gemeld in een bericht van één, hooguit twee kolommen. Een kindermoord werd beschouwd als een afschuwelijk incident, zo zinloos dat er niet veel over te zeggen viel.

De afgelopen dagen ontketende de moord op de 12-jarige Milly Boele uit Dordrecht echter een mediacircus dat voor Nederlandse begrippen ongekend was. De straat waar de moord werd gepleegd, raakte bijna verstopt door de reportagewagens. Ook bij de publieke omroep braken verslaggevers tijdens de uitzending van allerlei programma’s in, zonder dat zij over noemenswaardige informatie beschikten.

De enorme aandacht voor de moord illustreert nog eens dat we in een emotiecultuur leven. Ooit gold een beheerste omgang met emoties als een belangrijk burgerlijk ideaal. In een gedemocratiseerde samenleving is het uiten van heftige emoties niet meer taboe. Voor sommigen is het zelfs een morele eis. Toen GroenLinks-leider Femke Halsema twitterde dat ze het mediagehijg rond een klein meisje nogal onsmakelijk vond, kreeg ze op internet de wind van voren: ‘wat een kille, zakelijke, emotieloze vrouw’.

De emotionalisering van de samenleving is sterk bevorderd door veranderingen in het medialandschap. Commerciële tv en internet spelen sterker in op emoties dan de traditionele media. van weleer. Omdat zij de aansluiting met een veranderde cultuur niet wilden missen, besteden ook gevestigde media, de publieke omroep voorop, steeds meer aandacht aan emoties.

Dat is niet louter negatief. Het is een goede zaak dat het medeleven met slachtoffers is toegenomen. Maar in de zaak-Milly loopt die compassie loopt echter naadloos over in smakeloze sensatiezucht en journalistieke scoringsdrift.

De zelfbeheersing die vroeger als goede smaak werd beschouwd, wordt nu al snel elitair gevonden...Die ontwikkeling is moeilijk terug te dringen. De zelfbeheersing die vroeger als goede smaak werd beschouwd, wordt nu al snel elitair gevonden.

Toch zouden de media zich terughoudender moeten opstellen. Niemand is gediend met de voorspelbare afschuw van voorbijgangers of de speculaties van deskundigen die ook alleen weten wat ze op tv hebben gezien. Maar wat belangrijker is: de overvloedige aandacht heeft ook negatieve maatschappelijke gevolgen. De moord op een kind is een verschrikkelijk drama, dat gelukkig maar heel weinig voorkomt. Door de incidentele daad van een gestoorde enkeling uit te vergroten tot een betekenisvol maatschappelijk verschijnsel, ontstaat een angstige en paranoïde sfeer, waarin voortdurend vragen worden gesteld, zoals ‘hoe moeten wij onze kinderen beschermen’ of ‘kunnen we de deur nog wel opendoen voor de buurman’?

Die angst kan het sociale leven verstoren. In Engeland mogen ouders van sportende kinderen zelfs geen foto’s meer nemen langs het voetbalveld, uit angst dat een vader pedofiel blijkt te zijn. Maar ook met de meest extreemste maatregelen zal totale veiligheid een illusie zijn. Het is goed om waakzaam te zijn, maar niemand kan zich wapenen tegen de onverwachte misdaad van een ontspoord individu. Daarom moeten de media de angst niet onnodig aanwakkeren.

(De Volkskrant, 19-03-2010)

SLAVOJ ZIZEK

2010-01-12T23:31:00.002+01:00

Documentaire van Chris Kijne, Marije Meerman. Bij een recent optreden in Nederland eindigde Slavoj Zizek zijn provocerende en geestige optreden met de zin 'So yes, we communists are back!' Het is, ondanks de vaak grillige aanvliegroute, wel de plek waar de Sloveense filosoof altijd uitkomt: het huidige kapitalistische systeem, dat na de Koude Oorlog probleemloos over de wereld zou worden uitgerold, is niet houdbaar. En we staan aan de vooravond van grote problemen die om grote oplossingen vragen: klimaat, armoede, migratie. Wat er nog van links over is, heeft zich laten inkapselen in de westerse liberale democratie en durft niet meer met radicale oplossingen te komen. Zizek dus wel. Vandaar dat wij hebben besloten om hem aan het begin van het jaar te bombarderen met beelden uit recente en komende uitzendingen rond vier thema's: de economische crisis, de ecologische crisis, de veiligheidscrisis en de crisis van de democratie. En eigenlijk is er maar één vraag die vervolgens aan de Elvis van de cultuurtheorie gesteld hoeft te worden. Slavoj Zizek: Wat te doen?

KOPENHAGEN #2

2009-12-18T01:48:00.000+01:00

KOPENHAGEN #1

2009-12-18T01:45:00.002+01:00

In Kopenhagen staan de kilo-knallers met goedkoop vlees niet op de agenda. Ook heb ik de wereldleiders nog weinig horen spreken over het probleem van sperziebonen uit Senegal en al helemaal niet over goedkope vakantievluchten. Toch hebben die producten direct invloed op de opwarming van de aarde. Vliegen is de slechtste vorm van transport en vlees eten is zelfs zo schadelijk dat onlangs een wetenschapper heeft berekend dat een hond die 180 kilo vlees per jaar eet net zo belastend is voor het milieu als een SUV en een kat even schadelijk is als een kleine auto. Voor sommige grappenmakers op internet was dat reden om een pleidooi te houden voor een sloopregeling voor huisdieren. Mensen zouden dan hun troetelbeestje kunnen inruilen voor een milieuvriendelijker exemplaar. Het zou wat zijn als de wereldleiders op het einde van de conferentie in Kopenhagen naar buiten zouden komen met een verklaring waarin staat dat zij zulke ambitieuze doelstellingen hebben geformuleerd dat die alleen kunnen worden gehaald als mensen nog maar een keer per week vlees eten, de auto laten staan en vooral lokaal geproduceerde seizoensgroenten eten. Maar de kans dat de wereldleiders met zo’n boodschap thuis met applaus worden ontvangen, is niet groot. Het tekent de dubbelhartigheid van het klimaatdebat. De wereldleiders zijn inmiddels doordrongen van de gevaren van de opwarming van de aarde. Ze erkennen ook dat dit te wijten is aan de invloed van de mens. In Kopenhagen lopen nog maar weinig klimaatsceptici rond. EN als ze er al rondlopen, weten ze dat goed te verbergen. Politici zijn ook nog bereid doelstellingen te formuleren waarmee de uitstoot van CO2 moet worden teruggedrongen. Maar er zijn twee dingen die de wereldleiders liever niet doen. Het eerste is nagaan of de beoogde reducties van de CO2-uitstoot voldoende zijn om de opwarming van de aarde te beperken tot 2 graden Celsius. Het tweede is laten zien wat deze afspraken betekenen voor onze leefstijl. Tot dusverre heeft de gemiddelde burger nog bar weinig gemerkt van het streven om de uitstoot van CO2 te beperken. Er was even een vliegtaks, maar die was na een succesvolle lobby van Schiphol snel verdwenen. De gloeilamp wordt op termijn verboden en op kousenvoeten voert minister Eurlings een kilometerheffing in. Het principe van de vervuiler betaalt, heeft grote gevolgen voor ons consumptiepatroonMaar daarbij stelt hij pontificaal dat de meerderheid van de automobilisten erop vooruitgaat. De indruk mag vooral niet worden gewekt dat het klimaatbeleid ons iets gaat kosten. Maar we kunnen de klimaatverandering niet tegenhouden met een paar pleisters die geen pijn doen. We hebben een radicale omslag nodig. We moeten leren in kringlopen te denken. In plaats van de voorraden aan fossiele brandstoffen op te stoken, moeten we hernieuwbare energiebronnen ontwikkelen. Zover zijn we nog lang niet. Het is ondenkbaar dat we de komende veertig jaar zonder fossiele brandstoffen kunnen. De energiebehoefte zal door de groei van de wereldbevolking en de economische groei nog verder stijgen. Om die groei af te remmen moet als basisregel gelden dat de vervuiler betaalt. Nu kan milieuschade nog op anderen worden afgewenteld. Straks moeten in de prijs van een liter benzine ook de kosten worden doorberekend die gemaakt moeten worden om de CO2-uitstoot van een liter benzine te compenseren. Sperzieboontjes uit Senegal worden dan een stuk duurder. En ook mineraalwater in plastic petflessen wordt nog prijziger dan nu. Het betekent ook het einde van de kiloknallers met goedkoop vlees. De varkens van die goedkope karbonade worden immers gevoerd met soja van plantages waarvoor bossen zijn platgebrand. Die schade moet worden vergoed door de vleeseter. Het principe van de vervuiler betaalt, heeft grote gevolgen voor ons consumptiepatroon. De goedkope vakantievlucht wordt prijzig en onbetaalbaar voor mensen met een smalle beurs. Maar het betekent ook dat het rendabel wordt te investeren in alternatieve producten die minder bijdragen aan de opwarming van de aarde. Het betekent dat mensen niet alleen moeten kijken naar de aanschafkosten van een product, maar ook naar de gebruikskosten. Op dit moment malen mensen niet om het energiekeurmerk van hun huis. Als de vervuiler betaalt en de energieprijs stijgt, zal dat snel veranderen. Om de doelstellingen van Kopenhagen te halen, is doorvoering van het principe dat de vervuiler betaalt absoluut noodzakelijk. Maar helaas praten de wereldleiders liever over percentages dan over de ingrepen die nodig zijn om die percentages te halen. Het zou eerlijker zijn als ze gewoon zeggen dat de tijd van de kiloknallers, de sperziebonen uit Senegal en de goedkope vakantievluchten voorbij is.

Pieter Hilhorst. Vervuiler, betaal! 15-12-2009 13:03

ENJOY POVERTY

2009-11-16T23:17:00.003+01:00

DONDERDAG 19 NOVEMBER, 22.50-00.25 (NED 2)

IF HE HAD DIED THAT NIGHT HE WOULD HAVE DIED HAPPY, BECAUSE HE WAS LOVED

2009-07-09T15:32:00.000+02:00

MIEP

2009-07-07T02:02:00.001+02:00

Miepje‏
Van: ankie smits (ankiesmits@gmail.com)
Gemiddeld risicoDeze afzender ken je mogelijk niet.Markeren als veilig|Als ongewenst markeren
Verzonden: dinsdag 7 juli 2009 0:34:00
Aan: faast_german_car@hotmail.com
Hoi Max,

Misschien een rare mail, maar jouw kat Miepje loopt op haar laatste pootjes. Ze is nu 15 jaar oud.
Je hoeft er niets mee, maar mocht je wel iets willen neem dan even contact op.

Groetjes,

Ankie Smits

REPLY

2009-06-08T15:35:00.001+02:00

Beste Max,

Dank voor uw reactie. Iedere vorm van kritiek nemen wij als redactie zeer ter harte. Ook mij staat het spelletje na aan het hart, en ik ben me er als eindredacteur ten volle van bewust dat elke verandering ook weerstand bij de kijker zou kunnen oproepen.

De introductie van de Lucky Lingo bal heeft ten doel de spanning bij het pakken van de ballen in de finale te vergroten. Niet voor de geldzucht van de kandidaten, maar voor de spanning bij de kijker thuis. Op het moment dat een kandidatenteam besluit de 2500 euro in ontvangst te nemen, willen volgens mij nog steeds heel veel mensen weten of dit kandidatenteam alsnog de 5000 euro zou hebben gewonnen, als ze door waren gegaan met het pakken van de ballen. Dat is de reden dat Lucille mensen vraagt door te gaan. Niet voor de showelementen, maar puur om de nieuwsgierigheid van de kijker thuis te bevredigen. Dat maakt het ballen trekken in onze ogen af. Ik hoop dat u zich kunt vinden en kan leven met onze uitleg. Want wij willen u zeker niet kwijt als trouwe kijker!

Met vriendelijke groet,

Ton Verleg
Eindredacteur Lingo
ton.verleg@idtv.nl

DE CIRKEL IS ROND

2009-05-24T20:31:00.003+02:00

Mijn schoonzus is zwanger! Maar ik heb nog geen naam.

Verder werd afgelopen woensdag vanaf maxmajorana@yahoo.com de volgende (vooralsnog onbeantwoorde) e-mail gestuurd naar lingo@idtv.nl:

Hallo IDTV,

Ik ben een liefhebber van het programma en schakel dagelijks om 1900 in. Sinds alweer enige tijd geleden zijn er nieuwe spelregels ingevoerd, die het spel over het algemeen verrijken. Ik doel dan vooral op het kraken; hiermee kunnen de deelnemers tactisch omspringen wanneer zij dat willen, en dat maakt het allemaal net wat spannender.

Over de zogenaamde Lucky Lingo-bal, die de laatste tijd steeds vaker op lijkt te duiken in de finale, ben ik toch een stuk minder enthousiast. Mocht dit fenomeen zijn ingevoerd om het de kandidaten wat eenvoudiger te maken in de finale een groot geldbedrag in de wacht te slepen, dan kan ik niet anders zeggen dan dat dit een mooi gebaar is van de TROS.

Maar wat schetst mijn verbazing na de uitzending van vandaag opnieuw? De Lucky Lingo-bal lijkt enkel in het leven te zijn geroepen om de geldzucht van de kandidaten bloot te leggen. Dit bleek duidelijk uit de blikken die de 2 jongens, wiens namen me even zijn ontschoten, met elkaar wisselden. Hun twijfel leek nog te worden versterkt door het krankzinnige gejoel uit het publiek, dat, hoewel het een traditie is, nog altijd niet went.

Dit is echter niet mijn voornaamste punt van kritiek. Waar het om gaat is dat wanneer de kandidaten het wijze besluit hebben genomen om niet verder te spelen (de kans is immers gering dat met 2 ballen nog lingo wordt gehaald) en de 2500 euro aan te nemen, Lucille Werner de boel nog eens ophitst door de kandidaten alsnog de ballen uit de bak te laten graaien, om zo te zien of zij eventueel de volle pot van 5000 euro hadden gewonnen mits ze zouden hebben doorgespeeld. Hier bedient Lucille, over het algemeen een zeer sympathieke presentatrice, zich van vervelende trucs die doen denken aan Robert ten Brink.

Ik zou bij deze willen benadrukken dat ik niet op zulk goedkoop sentiment zit te wachten. Lingo is een tijdloos spelletje. Dat wil zeker niet zeggen dat er geen veranderingen in de show mogen worden doorgevoerd. Ook het tien-letter-woord, om nog maar eens een voorbeeld aan te dragen, bleek uiteindelijk een goede aanvulling. Maar in dit geval zijn de aspiraties van jullie makers om Lingo te voorzien van zogenaamde show-elementen behoorlijk misplaatst, en bovendien nergens voor nodig. Neem dat van een trouwe kijker aan.

Ik hoop dat mijn commentaar jullie aan het hart gaat. In afwachting van mogelijke verbeteringen groet ik jullie,

Max Majorana.

TYPE YOUR NAME AS YOU WANT OTHERS TO SEE IT

2008-06-02T00:09:00.003+02:00

31 mei:

jorrin <3Michelleee(h) - tegendemonstratie NVU OSS 1 mei* lekkah nazi's pesten :p

1 juni:

jorrin <3Michelleee(h) - politie was kaaanker smerig in oss

http://headlines.nos.nl/forum.php/list_message/56036?data%5Bsource%5D=rss
_________________________________________________________________________

Verder wil ik vermelden dat ik bij deze een nieuwe weblog heb geopend. Quasi-professionele muziekjournalistiek van Max Majorana voor de Youtube-generatie. CARPOOLPARTY.
http://carpoolparty.blogspot.com

TEEN CREEPS

2008-05-28T18:44:00.003+02:00

Is inspiratie een lege kamer? Einstein heeft steeds anders beweerd. Feit is dat ik meer tijd neem om te lezen en schrijven nu de televisie en computer verdwenen zijn, en mijn balkon op avonden als deze het enige verbindingspunt met de buitenwereld vormt. Ik zit op een plastic tuinstoel, rook joints, drink halve liters en lees boeken. Op een bepaalde manier geniet ik van zulke eenzaamheid. Tegelijkertijd denk ik dat routine je depressief maakt en eenzaamheid daarin een versterkende factor is. Om die reden zal ik wellicht spoedig op die bewering terugkomen en Einstein gaan geloven. Jonathan van het Reve verwoordt die dualiteit treffend in zijn novelle De Boot en Het Meisje.

>Het waait stevig. De straatlantaarns dansen spookachtig aan hun kabels boven de weg, maar geven gelukkig weinig licht, zodat het nog wel echt nacht is. Mensen die nooit met hun kraag omhoog door de donkere stad lopen - rokend, zonder bagage, terwijl het stevig waait en niet regent, al dan niet met een duidelijke bestemming, maar in ieder geval wel helemaal alleen - die mensen weten niet wat ze missen. Ik loop rustig maar kordaat, de dapperste op straat, hopend op onrecht of algemene wantoestanden. Zwervers, hangjeugd, loeiende alarmen... Maar liever geen bekenden, want het heeft natuurlijk ook iets treurigs om zo te lopen. Iets ijdels ook.

***

Mensen die dromen van een dagje helemaal niks, gewoon lekker in trainingspak op de bank, beetje zappen, kopje thee, geen bezoek, niks om handen, enzovoort, die moeten dat maar eens een paar weken achter elkaar proberen: dan piepen ze wel anders. Mijn hele dag is weer eens verdwenen en ik kon er niks aan doen. Als rul zand, mijnheer. Na het avondeten heb ik mij met een biertje achter de computer genesteld, hevig hopend op een productief moment, maar nu zit ik alleen maar foto`s van de Potvis te bekijken.

In tegenstelling tot de hoofdpersoon Leo, die vrijwel zijn hele sociale omgeving dom, saai, of eng vind, is het voor mij een feest van herkenning om in het weekend mijn meisje, vrienden en vader weer te kunnen zien.En toen Farouk me afgelopen zondagochtend op het hart drukte dat hij me 'echt mist', liep ik daarom met een glimlach naar huis. Ik was dronke (in de verte werd het alweer licht) en herrinnerde me het verleden. Tot mijn grote genoegen besefte ik me dat ik het niet in me heb om ooit te veranderen in een kluizenaar.

EEN RECEPT VOOR RAMPSPOED

2008-05-05T22:05:00.002+02:00

Ik was in een opperbeste stemming in Fyns Hoved. De frisse lucht deed me goed. Veel gewandeld, wilde beesten gezien, gezopen, gevoetbald, gelezen, gruppeknelle, whick is nice. Ik kwam tot het inzicht dat mensen als parasieten zijn, maar het mocht de pret niet drukken. Het land van Kurt Westergaard, Lars Von Trier, Brian Laudrup, Hans Christian Andersen, Michael Rasmussen, en Kiergegaard.

Ik heb medelijden met de moslima's. Ik ben weer terug in Borgerhout, het is warm, ze zweten zich een hoedje kapot. Zelf ga ik vandaag geheel in het roze gekleed.

Opeens heb je het, je wordt basisschoolleraar. De basisscholen gaan kapot aan Wikipedia, denk ik.

SWOD

2008-04-23T00:14:00.003+02:00

Ons dagelijks leven wordt gebombardeerd door toevalligheden, juister gezegd: door toevallige ontmoetingen met mensen en door gebeurtenissen die men coincidentie noemt. Co-incidentie betekent dat twee onverwachte gebeurtenissen tegelijkertijd plaatsvinden, dat ze elkaar treffen: Tomas verschijnt in een restaurant en tegelijkertijd klinkt muziek van Beethoven. Het merendeel van zulke coincedenties valt ons helemaal niet op. Wanneer in het restaurant de plaatselijke slager in plaats van Tomas aan tafel zou zitten, zou Tereza zich niet realiseren dat Beethoven uit de radio klinkt (al is de ontmoeting van Beethoven met de slager ook een interessante coincedentie). De naderende liefde heeft in haar echter het gevoel voor schoonheid verscherpt en ze zal die muziek nooit meer vergeten. Telkens als ze die hoort, is ze ontroerd. Alles wat op dat moment om haar heen gebeurt verschijnt in de uitstraling van die muziek en is mooi.

Aan het begin van de roman die ze onder de arm hield toen ze bij Tomas kwam, ontmoet Anna Karenina Vronski onder merkwaardige omstandigheden. Ze staan op een perron waar iemand zojuist voor de trein is gesprongen. Aan het slot van de roman werpt Anna zich voor de trein. Deze symmetrische compositie met hetzelfde motief aan het begin en aan het slot zou je zeer 'romanesk' kunnen vinden. Ja, daar ben ik het mee eens, maar alleen op voorwaarde dat je het woord 'romanesk' niet verstaat als 'bedacht', 'gekunsteld', 'niet uit het leven gegrepen'. Want mensenlevens zijn exact zo gecomponeerd.

Ze zijn gecomponeerd als een muziekstuk. De mens, geleid door zijn gevoel voor schoonheid, verandert een toevallige gebeurtenis (Beethovens muziek, dood op het station) in een motief dat voortaan in de compositie van zijn leven blijft. Hij keert ernaar terug, herhaalt het, wijzigt het en bouwt het uit als een componist het thema van zijn sonate. Anna had zich ook anders van het leven kunnen beroven. Maar het motief van het station en de dood, dat onvergetelijke, met de geboorte van liefde verbonden motief, trok haar op het moment van wanhoop aan met zijn duistere schoonheid. Zonder het te weten componeert men zijn leven volgens de wetten van de schoonheid, ook in tijden van de diepste wanhoop.

Je kunt dus niet een roman verwijten dat die gefascineerd is door het mysterieuze samenkomen van toevalligheden (zoals het samenkomen van Vronski, Anna, het perron en de dood, of het samenkomen van Beethoven, Tomas, Tereza en de cognac), maar je kunt de mens terecht verwijten dat hij in zijn leven van alledag blind is voor dergelijke toevalligheden, waardoor zijn leven de dimensie van schoonheid verliest.

(Uit: De ondraaglijke lichtheid van het bestaan, Milan Kundera)

PORK AND BEANS

2008-04-22T14:37:00.001+02:00

Over precies een maand geef ik mijn verjaardagsfeestje. Als het je leuk lijkt om te komen, laat het me dan even weten.
http://www.trixonline.be/site/content/programma.asp?dag=vandaag&id=260

IMAGINE DEAD JOHN LENNON

2008-04-20T23:44:00.003+02:00

Goede muziek wordt (nog) gemaakt, maar wordt vaak niet op televisie vertoond. Ook voor toffe videoclips is helaas nauwelijks ruimte. Vroeger keek ik iedere maandag Alter 8 op TMF (gepresenteerd door de F*cking Dewaele Brothers, 'We zullen proberen om het nog alternatiever te maken in de toekomst') terwijl ik al in bed had moeten liggen. Op dinsdag vroeg ik dan aan Kaiser Bruno wat ze van de nieuwe video's van Grandaddy en Bjork en Soulwax en Leftfield en Unkle vond. Nu ligt zij in bed en hang ik wat rond op Youtube.

LOCH NESS

2008-04-17T00:15:00.003+02:00

Wanneer ik 's ochtends de deur uit stap, sigaret in de mond, wandel ik eerst langs een paradijselijke fruitkraam, alvorens het smerigste stukje Vlaanderen over te steken. De auto's onder het viaduct vormen meestal een file. Soms waan ik me in een tv-film en duik in of op een vrachtwagen. Soms koop ik een paar pruimen, af en toe een sinaasappel, maar vaak loop ik door. Vanmorgen rook ik versgemaaid gras en mijn ochtend kon niet meer stuk.

EXPLICIT LYRICS

2008-04-15T23:45:00.002+02:00

Nomofobie. Een nieuw woord. Het staat, lees ik, voor 'no mobile fobia'. Negen procent van de mobiele bellers zou er last van hebben. Miljoenen mensen dus. Die in ademnood raken als hun gsm uitstaat, die hem dan ook nooit uitzetten. Madonna neemt haar Blackberry mee onder haar hoofdkussen. (Lang geleden legde men een magneetsteen onder dat kussen, dan tuimelden ontrouwe vrouwen vanzelf uit het bed.) Dieperliggende reden: de angst om onbereikbaar te zijn. Nog dieper: verlatingsangst. Helemaal in de diepte: doodsangst. Wie niet meer ge-sms't wordt, is overleden. Zou het de fobie van onze eeuw zijn? Verbonden of ontbonden. Of het nieuwe scapulier? (Lang geleden was dat een lap stof om overal bereikbaar te zijn voor de bescherming van het geloof. Nu draagt men het als een medaille.) Het is geen lichte aandoening. Wie altijd bereikbaar wil zijn, zet zijn leven op de trilfunctie: laat mij alstublieft weten dat ik nog besta. Wie een omroep mist, is al vermist. Het is een vreemd spel. Wie onbereikbaar is, heeft het te druk om te antwoorden. Wie altijd bereikbaar is, heeft het al even druk. Het is een vreemde druk: wanneer is de bereikbaarheid verzadigd? Hoe snel is de opluchting van het bereikt-zijn uitgewerkt? Nicotine duurt gemiddeld een half uur, dan moet ze weer aangestoken worden. Hoe lang duurt het bereik van het bereikt-zijn? Wanneer begint het bestaan van een nomofoob te beven van behoefte? Het moet een doodsangst zijn. Alleen bij begrafenissen, getuigen nomofoben, zetten ze hun gsm af. Uit respect, zeggen ze. Uit schrik, denk ik. Van de dood in de buurt. Stel je voor: een tekstbericht van de andere kant. Zo bereikbaar willen we nu ook weer niet zijn. Het moet slopend zijn, immer aan het infuus van de anderen. Dan liever misantroop dan nomofoob.

(Bernard Dewulf)

CHILDHOOD MEMORIES

2008-04-15T23:37:00.002+02:00

olav abacus zegt: (23:32:55)
doet jouw vader wel eens gemeen tegen je ?
olav abacus zegt: (23:33:41)
beetje een rare vraag
derek. 'you man the island and the cocaine and the elegant cars.' zegt: (23:33:58)
mijn vader
derek. 'you man the island and the cocaine and the elegant cars.' zegt: (23:34:01)
ja tuurlijk
olav abacus zegt: (23:34:28)
wat doet ie dan?
derek. 'you man the island and the cocaine and the elegant cars.' zegt: (23:34:37)
nouja
derek. 'you man the island and the cocaine and the elegant cars.' zegt: (23:34:42)
stomme opmerking maken
derek. 'you man the island and the cocaine and the elegant cars.' zegt: (23:34:44)
beledigende grapjes
derek. 'you man the island and the cocaine and the elegant cars.' zegt: (23:34:52)
en hij wordt natuurlijk ook wel eens boos
derek. 'you man the island and the cocaine and the elegant cars.' zegt: (23:34:53)
hoezo?
olav abacus zegt: (23:35:30)
omdat ik mn eigen verhaal kwijt wil
olav abacus zegt: (23:35:49)
mijn vader doet minachtend als ie boos op me is
olav abacus zegt: (23:35:52)
echt kut is dat
olav abacus zegt: (23:36:05)
alsof ik een idioot ben
derek. 'you man the island and the cocaine and the elegant cars.' zegt: (23:38:15)
ja
derek. 'you man the island and the cocaine and the elegant cars.' zegt: (23:38:17)
doet mijn vader ook
derek. 'you man the island and the cocaine and the elegant cars.' zegt: (23:38:22)
alsof ik niks van de wereld weet
derek. 'you man the island and the cocaine and the elegant cars.' zegt: (23:38:31)
en niet eens 1+1 bij elkaar kan optellen
olav abacus zegt: (23:38:46)
ik voel me dan net weer een jongetje van 10
derek. 'you man the island and the cocaine and the elegant cars.' zegt: (23:38:52)
ja precies
derek. 'you man the island and the cocaine and the elegant cars.' zegt: (23:39:00)
ik negeer het gewoon
olav abacus zegt: (23:39:24)
werkt dat?

SPERO CHE CAMBIA QUALCOSA FINALMENTE

2008-04-15T00:03:00.007+02:00

(Belga) IOC-voorzitter Jacques Rogge heeft donderdag in Peking toegegeven dat er de laatste tijd "een crisis" is ontstaan. Na de onrust in Tibet en de protestacties bij de olympische fakkelloop is de huidige situatie een "uitdaging", aldus de Belg.
IOC-voorzitter Rogge geeft crisis toe

© BELGA

Rogge verzekerde dat de voortzetting van de fakkelloop niet ter discussie staat. Samen met het organisatiecomité BOCOG wordt over maatregelen gepraat om de wereldreis van de olympische vlam vlotter te laten verlopen. Over mogelijke veranderingen van de route in de toekomst zal een beslissing genomen worden eind september of begin oktober bij de evaluatie van de Spelen in Peking. "In de hitte van het moment zullen we nu geen beslissing nemen", verduidelijkte Rogge. (...) "China heeft bij de toekenning van de Spelen aan Peking op 13 juli 2001 geen contractuele verplichtingen op zich genomen om de mensenrechtenkwestie aan te pakken."

En daarom vind ik meneer Rogge een paardenlul (maar dat was al niet actueel meer). Enfin. Berlusconi wint in Italie en ik had kunnen stemmen maar dacht er niet meer aan.

KAPITEIN

2008-04-08T14:30:00.004+02:00

In tegenstelling tot sommigen, bezit ik geen telefoon, mp3speler, laptop, spelcomputer of fotocamera. Ook heb ik geen horloge of zonnebril. Ik kijk televisie op een toestel dat niet van mij is, op een bank die ik niet zelf heb uitgekozen of gekocht. Een aanzienlijke hoeveelheid van de kledingstukken die ik aantrek is al jaren oud. Cosmetica koop ik haast nooit (mijn Burberry aftershave en eau de toilette waren een cadeau), wel ben ik gek op de dure shampoo van Guhl. Ik scheer me met wegwerpmesjes. De drugs die ik gebruik zijn betaalbaar, en de sigaretten die ik rook lang niet de duurste. Als ik een boek wil lezen, leen ik het bij de bibliotheek. De muziek die ik koop is in 3 op de 4 gevallen tweedehands of afgeprijsd. In mijn dagdromen ben ik een drummer.

Mijn punt is niet dat het me ergens aan ontbreekt. Ik heb in principe alles wat ik nodig heb. Toch ben ik niet echt tevreden. Soms benijd ik mensen met veel spullen. Niet omdat ik dolgraag sms'jes wil ontvangen, me wil kleden naar de laatste mode, of behoefte heb aan meer comfort. Ik ben jaloers omdat ik te lui ben ergens voor te sparen, omdat ik materiële zaken niet op waarde weet te schatten, en nooit heb geleerd zuinig te zijn op mijn eigen bezittingen. Al jarenlang houd ik me voor niet toe te geven aan een consumptiemaatschappij, maar ondertussen besteed ik mijn geld aan kauwgum.

BEUKORKEST

2008-04-03T00:54:00.002+02:00

En wij dwaalden, door steden dwaalden we, in lange rijen rollend rubber, waar geasfalteerde horizonnen, in steden, woonerven, winkelcentra gelegen om kantoren, waar verkeersdrempels ons op en neer, op en neer lieten gaan. Ze vielen, de torens, en soms verrezen ze weer in een oogopslag van onze minister-president. Ik viel van droom in droom, soms leek ik te waden in bronnen van pure wijsheid maar bij het ontwaken wist ik niets meer, helemaal niets. De genialiteit was met deze ochtend wederom door de vlingers geglipt. Ik zag het lichaam van de persoon waarin ik huisde, langzaam en onwennig de dag begroeten. Hij zapte langs de drie kanalen die zijn tv nog net uit de volgelopen Haarlemmermeer wist te pikken. Soms niets van dat, trok alleen de lucht aan de gedachte aan morgen, tuurde hij uren over het water waar in de verte, waar ooit Schiphol lag, de vliegtuigstaarten nog net als een school haaienvinnen boven het wateroppervlak uitstaken, hoopten de gedachten in zijn hoofd zich samen als het verkeer wat hem ooit omringde. Donderende vliegtuigen over zijn hoofd, razende motoren op de Haarlemmerweg, bulderende vrachtwagens die de dijk lieten schudden, alles ging snel, alles ging goed, en alles ging overal heen. Hypotheken, sparen en plannen, gsm met vrouw en man, een nieuwe auto in de straat, het eten klaar, wat ben je laat schat. Het zesde pit op 't gasfornuis, een microwave, een tweede huis, de tuin is in maar de tijd is uit, dus mooi geen tijd om in die tuin te wachten tot het water steeg. En het steeg. En vanavond, dames en heren, broeders en zusters, zijn we hier allen tezamen om onze welvarende tijd te verdrijven. Beukorkest, mag ik u verzoeken om langzaam de motoren te starten, en mag ik jullie verzoeken om het modder der welvaart uit je oren te schudden en jullie hersens te laten spoelen.

DE BRANDWEERMAN IS DE PYROMAAN DANKBAAR

2008-04-03T00:34:00.004+02:00

een afspraak met de tandarts, maar ik ben er niet bang voor. een concert van beukorkest, maar ik moet nog om kaartjes. het antwoord is nee, maar ik stel de vraag toch. ik slaap dan wel veel, maar lang niet zo lekker. ik heb alle tijd, maar weinig te doen. kylie minogue komt op dour, maar dat is een leugen. ik zoek naar kureishi, maar die is verkocht.

het tempo lag hoog, maar er werd niet gescoord. cubanen mogen elektronica, maar weten niet waarom. sigaretten zijn verslavend, maar nochtans erg fijn. ik zit straks zonder geld, maar ik heb nog geen baantje. had ik wel kunnen hebben, maar ik ben nogal lui. dit klinkt wellicht depressief, maar dat kan me niet schelen. het zit me niet mee, maar ik heb nog hoop.

DE ELF ACHT VIER ZEVEN GENOEG

2008-03-31T00:48:00.003+02:00

Yes, eindelijk is Fitna uit. Ik heb hem gekeken met vrienden in het donker, maar er gebeurde helemaal niks. Na 6 minuten hebben we die veredelde powerpointpresentatie afgezet en genoten van het verdere aanbod op Youtube. Geert Wilders is geniaal als hij voorzien had dat de gematigde moslims in Nederland nu eindelijk eens van zich zouden gaan laten horen. Zo is er dan toch nog een enigszins vrolijke afloop. Nu is het enkel nog wachten op een terrorist die hem, zoals verwacht, neersteekt. Over vijf jaar organiseren Netwerk, Rondom Tien en Pauw en Witteman een avondvullende uitzending en dan is het voor eeuwig gedaan.

Verder zit ik sinds twee weken zonder werk en dat is af en toe ontspannend maar ook behoorlijk vervelend. Ik kijk tv, luister muziek, kook, klaag, lees soms de krant, speel scrabble, en sluip langs de douane. Een tiental dagen geleden bedacht ik me een goede grap voor 1 april maar ik was zo enthousiast dat sommigen al op de hoogte zijn.

DE KAMER VAN DE TIENDUIZEND DINGEN (NOBODY REALLY FEELS THE SWELL)

2008-03-24T23:38:00.007+01:00

Op 3.5 cm ten zuiden van mijn navel heb ik een vreemd klein rood plekje.

Het weekend was een aaneenschakeling van iets te bescheiden feestjes en iets te wilde recepties. Nu zijn de in sneeuw gehulde dagen weer vertrokken en heb ik mijn ontbijt overgeslagen. Vaak lunch ik sowieso niet, en op die manier betekende dit dat ik vandaag alleen gefrituurde patat en iets in een krokant jasje gegeten heb. Desondanks voel ik me aardig goed. Onze muziek is af en met de opnames op zak hebben we aanstaande donderdag een eerste optreden in de hoofdstad, waar ik erg opgewonden over ben. Morgen is de dag om mijn toekomst te regelen. Ik wilde na mn mislukking in Antwerpen, die met mijn baantje als commercieel medewerker waarschijnlijk nog tot de zomer voortduurt, wat vakgerichter te werk gaan. Dat is een citaat. Bij de post van de afgelopen week zat verder nog wat propaganda. God geve me binnenkort interessant en coherent nieuws. Me gusta A.L. Snijders, al een tijdje, ik wil zijn boek kopen en het aan iedereen voorlezen.

In de Parool-columns leerde de lezer hem kennen als een atheïst, een, zoals hij schreef, rationalistische liberaal. Iemand die niets van politiek begreep, iemand die in één van zijn eerste columns schreef: 'Ik doe nooit iets. Om me heen gebeuren de dingen. Het besluit is een obsessie voor me. Mensen die besluiten nemen, worden door mij bewonderd en veracht. Met deze houding sla ik geen goed figuur. Ik wek wrevel en mij wordt verweten dat ik anderen de kastanjes uit het vuur laat halen. Wat is daarop tegen? Dat willen die anderen toch, dat geeft ze toch een lekker gevoel?'

Nu, ruim twintig jaar later, zegt hij: ''Ik ben sentimenteel, week, huilerig, afwerend, een man van vogelhuisjes, een gezinsman met kleinkinderen. Een dadaïst, maar een burgerlijke dadaïst. Ik ben een Eftelingkabouter. Er is iets afschuwelijks gebeurd. Ik wil streng zijn, jazzy, emotieloos. Ik wil een strakke mondrianist zijn.''

Dat laatste is A. L. Snijders in zijn schrijven. In zijn columns en in zijn zkv's, de zeer korte verhalen. De zkv's zijn lang verborgen gehouden. Snijders schrijft ze voor zichzelf, omdat hij móét schrijven, en mailt ze naar een groep liefhebbers. De inhoud kan fictief zijn, of echt gebeurd. Dat doet er niet toe, want het gaat bij A.L. Snijders om de taal, zijn fascinatie voor taal. En die is schitterend; sober, duidelijk en niets verbloemend.

A.L. Snijders schrijft emotieloos, want van huilerig schrijven houdt hij niet. Tacitus, één van zijn favorieten, schreef niet gevoelig, daar houdt hij wel van. Verder legt hij zo min mogelijk uit, en maakt hij veel gebruik van 'de koude verbinding', zinnen die elkaar (schijnbaar) afstoten. Naar de betekenis is het soms zoeken, en je vermoedt hele werelden achter een paar woorden. De lezer moet het allemaal zelf maar uitvogelen.

Jaartallen
In 1912 valt mijn moeder in de Van Eeghenstraat van driehoog uit het raam. Haar moeder komt de kamer binnen en ziet dat het eenjarige meisje op de vensterbank is geklommen en tegen de hor leunt. De hor valt naar buiten en het kind erachteraan.

Hoewel haar moeder verlamd is van schrik, rent ze naar beneden. Haar dochter is ongedeerd, ze heeft geen schrammetje, zoals men in zulke gevallen zegt. De hor heeft de straat eerder bereikt dan het kind, is teruggesprongen en heeft haar val gebroken.

Op 14 januari 2008 parkeer ik mijn auto om half twee 's middags in de Van Eeghenstraat en fiets ik naar het Blauwe Theehuis in het Vondelpark, waar ik een afspraak heb met een fotograaf. De fotograaf is ook op de fiets, we zetten ze tegelijk vast aan het hek. We kennen elkaar niet, twee vreemden. Pas bij het theehuis ziet hij dat ik ik ben, en zie ik dat hij hij is.

Het theehuis is in 1936 gebouwd, een jaar voor mijn geboorte. Het is guur en regenachtig weer, ik heb mijn wollen muts op. Hij maakt de foto's. Hoofd iets hoger, nee, ietsje terug, nu omdraaien, kijkt u maar in de richting van de Van Eeghenstraat. Ik kijk en denk welk raam. Ik zeg tegen de fotograaf: Daar is mijn moeder in 1912 uit het raam gevallen.

Als hij klaar is, fiets ik naar Vertigo (Duizeling), waar ik koffie drink. Ik denk aan mijn dode moeder, wat zou er van haar geworden zijn?A.L. Snijders

HET MYSTERIE

2008-03-18T14:01:00.000+01:00

ZO ZITTEN WIJ IN ELKAAR

2008-03-17T20:15:00.000+01:00

SHAKE A FIST

2008-03-06T21:20:00.002+01:00

Volgens teletekst stonden maandag "tweehonderd parlementariërs" in Kabul voor de parlementsgebouwen die "zwaaiden met de vuist" tegen de Nederlandse film en de Deense tekeningen. Als het bericht juist was, valt er in Afghanistan nog veel democratisch zendingswerk te verrichten. De Afghaanse Tweede Kamer telt 240 zetels en de Eerste Kamer 102. Er stond dus gewoon een meerderheid te "zwaaien met de vuist" en "dood aan Nederland" te roepen.
Nogmaals, ik weet niet of de internationale nieuwsberichten juist zijn vertaald, maar als dat zo is, dan moet iemand de parlementariërs meedelen dat zij geacht worden niet buiten te staan roepen, maar in het parlement. Ook kunnen zij daar een kansrijke motie "dood aan Nederland" indienen.
In the Herald Tribune stond gisteren een stuk over de jeugd van Irak. Die begint volgens het verhaal gloeiend de pest te krijgen aan het religieuze extremisme en vooral aan de baarden die dat prediken. Dat biedt hoop.
Als ik de zin "zwaaien met de vuist" lees, moet ik onherroepelijk denken aan John Cleese, die in een van de afleveringen van Fawlty Towers het allermooiste staaltje van "zwaaien met de vuist" uit de tv-geschiedenis weggaf. Cleese staat buiten het hotel en zwaait met de vuist naar twee pas vertrokken gasten, die hem het bloed onder de nagels vandaag hebben getreiterd. Hij wordt één met zijn vuist en legt zijn hele ziel en zaligheid in een woedend zwaaien. Een onvergetelijke scène.
Sindsdien krijg ik een slappe lach van "zwaaien met de vuist". Ik doe het zelf voor de lol ook weleens. Het beeld van tweehonderd parlementariërs die "zwaaiden met de vuist"- naar wie eigenlijk? - maakt in één klap mijn hele dag goed. Hoe ik ook de schurft heb aan fantiekelingen en hoe treurig het eigenlijk ook is.
Want mede voor die parlementariërs staan onze jongens daar in Kamp Holland wel de godganse dag stof te happen en op te letten of er ook een taliban aankomt die zich vanwege de film wenst op te blazen.
Sinds "onze" Afghanen de journalist Sayed Perwez Kambakhsh ter dood hebben veroordeeld omdat hij "godslasterlijke teksten" zou hebben gedownload, wist ik toch al niet meer precies wie we daar nu eigenlijk steunen.
De taliban in het zuiden schijnen de vijand te zijn, maar hoe zit het dan met de mullah uit het noorden, die gisteren in de Volkskrant verklaarde dat "iedereen die de islam beledigt moet worden geëxecuteerd"?
Zijn er in Afghanistan eigenlijk ook jongenren die de buik vol hebben van geestelijke leiders met hun godvergeten grote bek, grote woorden en eeuwig gelijk?
In grote lijnen ziet de situatie in Afghanistan er nu als volgt uit. Ten zuiden van Kamp Holland zitten de taliban, die niks van de film moeten hebben en ons eruit willen schieten. Ten Noorden van Kamp Holland zitten de mullahs en de invloedrijke religieuze raad, die het ook niet echt een goede film vinden en daarom van mening zijn dat onze soldaten moeten ophoepelen.
Ik stel voor dat onze parlementariërs vandaag op Het Plein in Den Haag gaan terugzwaaien met de vuist. Dat is de taal die ze daar begrijpen. En dan die missie maar eens versneld afbouwen.

RUDY TROUVE

2008-03-06T00:16:00.001+01:00

'Wanneer we de bisronde niet meetellen, is dit het voorlaatste nummer. Het noemt 'One day our house will become so heavy that it will sink into the earth' en dat gaat over mijn kindjes die over de laatste paar maanden ontzettend veel spullen mee naar huis nemen zoals takken, slakken, en stenen.'

HILLARY CLINTON (I DID NOT SMOKE HASJIESJ WITH THAT WOMAN, MRS. RODHAM)

2008-03-05T23:54:00.003+01:00

STATISTIEK

2008-03-04T21:35:00.003+01:00

Wisselvallig weer. Nu moet het lukken.

Mijn weekend was noemenswaardig; vrijdagmiddag hasjiesj gerookt en mijn snor afgeschoren, 's avonds naar Jens Lekman in de trix geweest, veel gedronken, verkouden geworden, zaterdagmorgen gedrumt en gezongen, zaterdagavond There Will Be Blood gaan kijken, FUCKIN GAAF, uitgeslapen met Kaiser Bruno en rond 13:37 ontbeten bij The Food Maker.

Dingen die sindsdien nog gebeurd zijn; mijn bankpas verloren, twee mensen zien kussen in de kiosk, gehuild tijdens het snijden van sjalotjes, de nodige voorbereidingen getroffen voor het bezoek van Clement, twee kruiswoordraadsels opgelost, Filippo 'Het Fenomeen' Inzaghi gewoon in de basis.

YOURE IN MY FLOCK

2008-03-02T21:49:00.002+01:00

Voor de afleiding, meer dan omdat zijn maag erom vroeg, ging hij naar de keuken voor een boterham en een nieuw blikje bier. Zittend op een kruk kauwde hij zonder proeven zijn karige maal weg, terwijl zijn gedachten, die hij de vrije teugel liet, zich overgaven aan dagdromerij. Toen zijn waakzaamheid was berslapt tot een halve bewusteloosheid, greep het gezond verstand (...) zijn kans om zich tussen twee flarden van dat gemijmer te dringen met de vraag of hij gelukkig was met de situatie die hij had geschapen.

De geschiedenisleraar was terug bij de bittere smaak van bier dat meteen was doodgeslagen en de weke, kleffe substantie van twee sneetjes nepbrood met ham van inferieure kwalitiet, hij antwoordde dat geluk niets te maken had met wat hier gebeurde, en wat de situatie betrof wilde hij graag kwijt dat hij die niet had geschapen. Goed, jij hebt haar niet geschapen, antwoordde het gezond verstand, maar het merendeel van de situaties waarin we verzeild raken had het zo ver niet geschopt als wij ze niet een handje hadden geholpen, en ontken nu niet dat jij deze geholpen hebt, Het was pure nieuwsgierigheid, meer niet, Daar hebben we het al over gehad, Heb je iets tegen nieuwsgierigheid, Ik signaleer alleen dat het leven je nog niet heeft doen inzien dat ons mooiste geschenk, en met ons bedoel ik van het gezond verstand, uitgerekend, en altijd al, de nieuwsgierigheid is, Naar mijn mening zijn gezond verstand en nieuwsgierigheid onverenigbaar, Wat een vergissing, zuchtte het gezond verstand, Bewijs het me, Wie heeft volgens jou het wiel uitgevonden, Dat weten we niet, Dat weten we wel degelijk, het wiel is uitgevonden door het gezond verstand, alleen een enorme dosis gezond verstand kan in staat zijn geweest dat uit te vinden, En de atoombom, is die ook uitgevonden door dat gezond verstand van je, vroeg Tertuliano Maximo Afonso op de triomfantelijke toon van iemand die zijn tegenstander vloert (...), het gezond verstand, vergeef me dat ik het zeg, is conservatief, ik durf zelfs te zeggen reactionair, Zulke schotschriften komen er altijd, iedereen schrijft en ontvangt ze vroeg of laat, Dan zal het wel kloppen, als zovelen bereid zijn ze te schrijven en zovelen ze wel moeten ontvangen, tenzij ze ze zelf schrijven, Je zou moeten weten dat ergens toe bereid zijn niet altijd betekent dat je het ermee eens bent, het is heel gebruikelijk dat mensen zich onder een mening verzamelen alsof het een paraplu was.

uit: De Man In Duplo, Jose Saramago.

GAGGING ORDER

2008-02-25T17:19:00.003+01:00

Niet lang geleden was Fanta nog gewoon een koolzuurhoudend drankje met planten-extracten en zoetstoffen. De metamorphose naar een flitsende en swingende sinaasappelboost, getuige de huidige Funky Orange-verpakking, drong gisteren pas tot me door. Met grote zorgvuldigheid bekeek ik het blikje, en ik zag opeens weer die foto voor me waarop ik kinderachtig poseer, aan een gedekte tafel met familie bij de lunch in Italie. Oh, die hunkering naar een ver verleden vol nostalgische merken en logo`s.

Ik stapte drie meter naar voren en sta nu weer precies vier meter van de jongen die me had gevraagd waar ik heen ging. 'Antwerpen', had ik gezegd, en hij had niet direct ook zijn bestemming medegedeeld, maar geduldig gewacht op mijn wedervraag, wat me erg was bevallen, en het gesprek was geboren. Ik hou wel van zulke conversaties, want ondanks het feit dat ze ontstaan uit beleefdheid in plaats van interesse, kom je soms nog eens wat te weten en kun je per definitie niets verkeerds zeggen. Zo had ik bijvoorbeeld best willen weten waar je zo een cowboyhoed koopt zoals hij droeg. Hier zou ik helaas niet aan toe komen. Het bleef allemaal een beetje aan de oppervlakte. Een logische reeks van 20 brave vragen, met na ieder antwoord zo een 25 seconden bedenktijd. Rustig evalueren en een gepast vervolg serveren.

Onze namen waren niet belangrijk; enkel vertrekpunt en bestemming waren werkelijk aan de orde. De jongen bleek dus een jaar in leeftijd met mij te verschillen, naar Boom te moeten, op een 20 km van de stad, en pendelde iedere doordeweekse dag heen en weer om iets te doen in de houtvervaardiging. En de trein had een kwartier vertraging.

'Dorst, zeker?'
'Dat heb je goed gezien. Drink je wel eens iets in Antwerpen, of is er in Boom ook wat te beleven?'
'Oh, genoeg. Ik ga wel eens met vrienden van school op cafe. Mn huisgenoten zijn ook aardig. Het is altijd best gezellig. Jij?'
'Oh, genoeg.'

Je kunt in principe nooit iets verkeerds zeggen, zie je wel.

Toen ik een uur later de deur opende schrok ik me rot van de nieuwe-dimensie-aan-het-woord-HUGE=gevende tv, een cadeau dat mijn huisgenoot van zijn zus gekregen had. Ik dronk de fles whiskey leeg, keek herhalingen, las een hoofdstuk in De Man In Duplo, en sliep (zacht).

YOUNG AND ALIVE

2008-02-21T17:54:00.004+01:00

WE CANT HELP UNDERESTIMATING LOVE

2008-02-20T10:46:00.003+01:00

Slippers zijn gay, en sandalen zijn gruwelijk. Los van het feit dat het vandaag behoorlijk fris is, heb ik daarom mijn afgetrapte allstars aangetrokken. Ik kan mezelf s ochtends, als ik vroeg opsta, moeilijk bezig houden. Uit complete verveling heb ik me geschoren, gewassen, zelfs mijn kamer opgeruimd. Ondertussen wacht mijn broertje op zijn uitslag van de CITO-toets, en schijnt een verlegen zonnetje zijn stralen door de Antwerpse smog.

In Borgerhout, de wijk waar ik woon, is de concentratie van fijn stof momenteel 500 microgra. Daarmee is het de smerigste plek van Vlaanderen, en op Charleroi na ook van Belgie. Bij een landelijk gemiddelde van 70 microgram werd eergisteren het tweede smogalarm van het jaar gemeld.

Ook heb ik me kostelijk vermaakt met een dvd van Duke Ellington (zie Bli-Blip) en arriveert mijn huisgenoot vandaag terug de al dan niet gefingeerde sneeuw in Zwitserland.

BLI-BLIP

2008-02-16T15:29:00.001+01:00

HOMMAGE

2008-02-14T17:30:00.004+01:00

Zo is de tijd rijp, zo is de tijd rot. En de eerstvolgende idioot die ik

HARDCORE WILL NEVER DIE

op een muur zie kalken, verdient een trap in de kloten. Zelf heb ik gisterenavond voor het eerst zomaar een vuilniszak in brand gestoken. Ik ben na 3 seconden doorgelopen. Ik sta er nog van te kijken. Het leek heel wat, toen ik 100 meter verder omkeek. Maar er hing ook mist, dus waarschijnlijk was het gewoon een fata morgana. Vanochtend waren alle zakken alweer opgehaald. Als ik er nu aan terugdenk, bekruipt me hetzelfde waardeloze gevoel als die ene keer dat ik naar Bureau Halt moest vanwege het 'vernielen van een steiger (met roze verf)'. Vanavond gewoon braaf naar het theater.

HAHA SOUND

2008-02-10T23:19:00.000+01:00

De tijd duurt 1 mens lang. Moralisme is geen vies woord.

De vakantie is voorbij en ik denk in citaten, bij wijze van wedergeboorte. De bomen denken ook, maar ze voelen niks. Conservatisme. Het wordt verdomme lente, kale kutbomen! Totale desinteresse voor dit nieuwe zonnige klimaat.

Ik wil een sigaret roken op televisie, net als Theo Van Gogh en Hans Teeuwen. Ook laat ik deze maand mijn snor staan tegen kanker. Vrijdag naar British Sea Power in Brussel (en ik heb nog 2 kaartjes over van een gewonnen prijsvraag, liefhebbers?) waar ik buitengewoon veel zin in heb.

Vandaag heb ik een sticker van Gianluca Zambrotta op mijn computer geplakt. Jamal claimde, op de hem zo vanzelfsprekende wijze, de scheve tanden van Ronaldino. Munir, de Saudi-Arabier, hield zijn mond. Hij gaf me een knipoog en ik snapte niet wat hij bedoelde.

SUPERTUESDAY

2008-02-07T16:24:00.000+01:00

Op Superdinsdagmiddag bestudeerde ik urenlang de artikelen en polls op realclearpolitics.com, zodat ik op Superdinsdagavond de uitslagen van Superdinsdag onderbouwd zou kunnen analyseren en goede sier zou kunnen maken met stevige beweringen zoals 'het kan nog alle kanten op' of 'Amerika twijfelt tussen bejaard, vrouw, en zwart'; van die opmerkingen waarmee je als 'Amerika-kenner' mooie sier kunt maken bij NOVA of de Weekendshow. Ik sta altijd weer te kijken van de hoeveelheid Amerika-kenners die we hier blijken te hebben. (...) Zelf was ik Superdinsdagmiddag rond een uur of zes helemaal de draad kwijt in mijn pogingen ook Amerika-kenner te worden. Mijn enige resterende zekerheid, dat Hillary Clinton een vrouw is.

Eens te meer werd duidelijk dat het voor krachtige meningen en ferme oneliners beter is van het betreffende onderwerp weinig of niets te weten, een zelfverzekerde kop te trekken en vol bravoure te roepen: 'Let op Huckabee'. Vooral wanneer je er daarna geheimzinnig het zwijgen toe doet, maakt dit soort krachttaal meestal veel indruk. Zo liet ik dinsdagmiddag in een telefoongesprek met een vriend die McCain al president zag worden opeens de naam 'Bloomberg' vallen. 'Bloomberg', zei ik. 'Burgemeester van New York.' Er viel een stilte. Na vijf woorden was het presidentschap van McCain al een stuk minder zeker.

Ik had net een stuk over Bloomberg gelezen, maar dat zei ik natuurlijk niet. Je moet in dit soort gesprekken altijd doen alsof de kennis langs goddelijke weg tot je is gekomen of dat hij het resultaat is van lange en eenzame studie en gesprekken met prominente denkers. In elk geval nooit melden dat je ook maar tweedehands info aan het recyclen bent die je toevallig ergens op internet hebt aangetroffen of hebt opgevangen bij de koffieautomaat. 'Man heeft een miljard dollar klaarliggen om straks als onafhankelijk kandidaat aan de verkiezingen te gaan meedoen. Hij heeft weliswaar onlangs nog gezegd dat hij dat niet van plan is, maar dat zegt niets.' 'Nee, dat zegt niks. Dan doet-ie het juist wel.' 'Exactemento. Let op Bloomberg.'

(...)

De polls op RCP voorspelden een nek-aan-nek-race tussen McCain en Obama, en trouwens ook een nek-aan-nek-race Clinton-McCain. Zodat de kans me groot leek dat 1 van die 3 afgetekend president wordt, of een outsider moet alsnog roet in het eten gooien. En dan hebben ze daar ook nog dat onbegrijpelijke systeem van kiesmannen en Superkiesmannen die overal anders worden aangewezen, plus dat je natuurlijk nooit helemaal zeker weet of ze wel goed tellen. De presidentsberkiezingen zijn een doos van Pandora en daar komt iemand uit, dat durf ik wel te beweren. De race is nog niet gelopen!

(Bert Wagendorp)

YOU MAKE ME LOOSE MY BUTTONS

2008-01-31T22:58:00.000+01:00

DJ Olav Abacus, DJ David Copperfield, DJ Mark Rothko, DJ Joris Luyendijk, DJ Ennio Morricone, DJ Max Majorana, DJ Marjolein Van Tongeren, DJ Gregor Samsa, DJ Pippo Inzaghi, DJ Mahmoud Ahmadinejad, DJ Knullie, DJ Knoepi, DJ Donald Rumsfeld, DJ Human Touch, DJ Bouillabaise, DJ Batman, DJ Shota Arveladze, DJ Tijani Babangida, DJ Henri Matisse, DJ Sonja Barend, DJ Fijnproever, DJ Kees Driehuis, DJ HD, DJ Benjamin Horne, DJ Kutprofeet, DJ Middle Of The Road, DJ Ames, DJ Reality, DJ John Paul, DJ Watanabe, DJ Skyline, DJ Kennedy, DJ Periodiek...

Leer het vak, verschuil jezelf. Feestje bij Timothy morgen.

BELLENBLAAS

2008-01-30T23:05:00.001+01:00

Het verlangen naar een sigaret is het verlangen zelf. Denk daar maar eens over na. Mijn vriend en huisgenoot Job las deze these van dichter Rutger Kopland en stopte dadelijk met roken.

'Veel succes verder'. zegt een vrouw uit Merksem tegen me, wanneer ze heeft duidelijk gemaakt dat ze alleen belt tijdens de piekuren.

Intussen heb ik een beroerde nacht achter de rug, het is begonnnen met regenen, en ik ben buiten op weg. Je kunt zien waar er bellenblaas is gemorst op de Turnhoutsebaan. Ik eet een danoontje bij wijze van ontbijt en Jamal groet me wanneer ik mijn jas ophang. 'Gratis douche, kat en hond!'

Johan Braeckman, die ik vorig jaar nog heb geinterviewd over doping in de wielersport, heeft van de Vlaamse overheid 200 000 euro gekregen om het creationisme te ontkrachtigen. Ook lees ik op de opiniepagina een stuk van Ivo van Hoven. Ware kunst is tijdloos, vindt hij. De Morgen is een respectabele krant in Belgie. Op dezelfde bladzij wordt DJ Tiesto de Gouden Harp uitgereikt voor 'De artiest die zich tijdens zijn/haar carriere op bijzondere wijze verdienstelijk heeft gemaakt voor de Nederlandse lichte muziek.'

Dan een aankondiging voor een actie op de radio; 2 presentatoren gaan op Valentijnsdag, in het spoor van Yoko Ono en John Lennon, een volledige dag op bed liggen ten gunste van de wereldvrede. Ik denk: 'Een hele dag slapen als symbolisch protest tegen oorlog. Is dat kunst? Is dat tijdloos? Is dat maatschappelijk engagement? Is dat nuttig?'

NO SUBSTITUTE FOR A HEALTHY SMILE

2008-01-29T01:19:00.000+01:00

En zo ontving ik dit weekend uit het niets opeens 1500 euro, precies het bedrag dat ik me voor had genomen te sparen vooraleer ik, Jezus Christus, eindelijk weer eens naar school zou kunnen gaan. Zaak is om dat nu niet weer zoals een jaar geleden te verspelen. Natuurlijk zijn de omstandigheden niet meer dezelfde; Ok, een boekhouder was en word ik nooit, maar vorig jaar was een stuk eenzamer. Afgelopen zaterdag kocht ik een fles Four Roses, en die wil ik heus delen. Volgende week carnaval vieren, spelen in de Paradox, en een feestje in Den Haag. Een week vrij nemen is verleidelijk.

ECCE HOMO

2008-01-24T21:27:00.000+01:00

Na heel wat aarzelen besloot ik toch maar gewoon om mijn hasjpijp weer eens te verschonen. Die heb ik destijds van Cynthia gekregen, zij was mijn vaders vriendin maar na Vivian vertikte ik nog langer stiefmoeder te zeggen. Je hebt moeder, stiefmoeder, en eenieder die daarna komt moet je maar gewoon bij de naam noemen. Ook al is dat Cynthia. Hoe dan ook, in de gemeenschappelijke keuken hangt nu een raadselachige walm. En ik las in de krant dat New Delhi wordt geteisterd; een ware apenplaag.

THE EGGS CHASE THE BACON PT. VI

2008-01-22T16:31:00.000+01:00

Soms ook mis ik Plantijn, waar ik een boel interressante (maar daarom niet minder theoretische) kennis opdeed. Vanochtend liep ik met mijn broodje tonijn naar de bibliotheek aan de verkeerde kant van de Lei en zag een poster. 28 januari, 1900-2130, OPEN AVOND. Alleen bij die twee woorden raak ik al in een romantische stemming. Nostalgie enzovoorts, hoe het departementshoofd zijn feilloze powerpoint afspeelde, hoe een sympathieke derdejaars me de kantine liet zien, de steile trappen op en af tot aan de vierde verdieping. Ik dacht aan Christophe, met wie ik het kon vinden. Misschien omdat ie - net als mij - zoveel van slapen houdt.

TERUGBLIKKEN/VOORUITSTREVEN

2008-01-21T17:49:00.000+01:00

Vorige week is collega Majid ontslagen. Dat gebeurde niet zomaar, wel uit het niets. Nu zit Jamal op zijn plaats rechts van mij. Enkel het Marokkaanse vlaggetje is behouden; op aandringen van Jamal, die het zich heeft toegeeigend. Zo nu en dan wappert hij ermee. De rest van Majids spullen op zijn bureau zullen wel met de post naar hem toe zijn gestuurd. Foto´s van zijn vrouwen en kinderen tussen de toetsen, er is niemand die daar beslag op wil leggen.

Januari verloopt niet trager of vlugger dan normaal. De wind blaast mijn hoofd leeg.

WENS

2008-01-15T22:38:00.000+01:00

Ik wens chocola met oesters
en een kwispelende staart.

Ik wens frietjes zonder mayo
maar die staan niet op de kaart.

Ik wens kip gevuld met dropjes
en een boot die rondjes vaart.

Ze noemen mij soms excentriek
als het kersje op de taart.

KOOP EENS EEN METRO

2008-01-14T17:32:00.000+01:00

eigen vuur eigen vuur eigen niet in woorden uit te drukken vuur eigen vuur fataal duisternis weersomstandigheden bar onoverzichtelijk gesneuvelden eigen vuur vuur 20 jaar zwaargewond amputatie onze vastberadenheid einde terroriseren eigen vuur medeleven (kameraden) wildvreemd raketwerpers bermbommen eigen vuur eigen vuur veertien doden taliban heer en meester dood verderf eigen vuur december 2010

ZOUTE BOODSCHAP

2008-01-13T23:33:00.000+01:00

AMPLIFIED

2008-01-09T20:45:00.000+01:00

Ben jij (een Missing Coin of) zo iemand die wekelijks, en in de meeste gevallen tevergeefs, de NME en/of Vice leest, op zoek naar de nieuwste Britse hypes? Ben je op je queeste menige London Calling-editie afgestruind zonder enig resultaat? Hebben de Klaxons, Fratellis, 1990s, Air Traffic en Pigeon Detectives je teleurgesteld, maar houd je van David Bowie, Pixies, The Cure, Echo & The Bunnymen en Galaxie 500?

Dan is British Sea Power echt iets voor jou! Deze megavette band is cool van zichzelf! Hun debuut The Decline of British Sea Power stamt alweer uit 2001 en is een klassieker die iedereen (nuja, toch zeker de onbekwame recensent van de Vice) over het hoofd heeft gezien. Behalve jij en ik natuurlijk! Vertel al je vrienden erover, desnoods in hun oor schreeuwend, en schaf direct ook de andere platen aan. Bijvoorbeeld hun volgende week te verschijnen derde full-length album.

Dit is een simpele vraag. Do You Like Rock Music?

DOWN ON THE GROUND

2008-01-07T14:34:00.000+01:00

De fotoserie Adam en Ewald van kunstenares Sooreh Hera, onlangs afgestudeerd aan de Koninklijke Academie, legt onbedoeld bloot hoe het met hedendaagse kunst gesteld is. Het volk prijst braaf de de nieuwste kleren van de keizer uit angst voor dom te worden versleten, maar iedereen ziet van verrre dat de keizer met veel poeho in zijn blootje loop. Het gaat in de kunst allang niet meer om schoonheid, maar om simplistische maatschappijkritiek van middelmatige geesten.
Wat wilde Hera eigenlijk onthullen met haar als de profeet Mohammed vermomde homo's? Die vraag alleen al - naar de bedoeling van de maker - is taboe. Daarvoor is een kunstenaar te ver verheven boven de toeschouwer. (En misschien is deze heerlijke onaanraakbare status de reden dat er jaarlijks in Nederland nog steeds zo'n achthonderd 'autonome' kunstenaars afstuderen aan kunstacademies.)
Maar goed, laten we aannemen dat Hera met de foto's van Ghosro en Farhad, twee uit Iran afkomstige homo's, het taboe rondom homoseksualiteit in islamitische landen aan de orde wilde stellen. Wat had Mohammed hier dan in hemelsnaam mee te maken? Wilde de kunstenares aantonen dat hij er een heimelijke verhouding op nahield met zijn schoonzoon Ali? Het is mij niet duidelijk.
Ik denk dat het Hera geen moment is gegaan om de inhoud, maar om de rel zelf. Ze wist als Iraanse vluchtelinge haarfijn wat een expositie van haar foto's in Nederland zou veroorzaken in het Midden-Oosten. De combinatie 'homo' en 'Mohammed is daarvoor voldoende. En Wim van Krimpen, directeur van het Haagse Gemeentemuseum, deed toen hij erachter kwam dat het hier om beledigende afbeeldingen van de profeet Mohammed ging, precies wat Hera wenste: 'censuur' plegen. Het hoogst haalbare voor een pas afgestudeerde kunstenaar: 'onvertoonbare' kunst maken. Niemand leek zich ooit de vraag te hebben gesteld - zelfs Van Krimpen niet - of deze opgeblazen portretten van halfnaakte mannen van enige kwalitatieve waarde waren. Het antwoord is natuurlijk nee. Sterker: zelfs ik had deze lamlendige kiekjes kunnen nemen.
Daar komt bij dat ik de maskers van Mohammed tamelijk vergezocht vind, zelfs inconsequent binnen de rest van het werk. Geen van de andere door Hera geportretteerde homo's draagt namelijk maskers.
De Hera-affaire toont dat kunst is verworden tot een koud kunstje: een minimaal ideetje met maximaal schokeffect. En daar is in een tijdperk van godsdienst-twist niets moeilijks aan. De toeschouwer voor gek zetten, met plaatsvervangende schaamte opzadelen, angst en walging oproepen, provocatief en moedwillig beledigen, daar gaat het om. Dure catalogi noemen het 'de verbeelding van de toeschouwer in werking zetten' of zoiets.
Maar ik vraag me werkelijk af wat al die tentoongestelde volle asbakken, lelijke bouwketen, gebroken porseleinen kopjes, erotisch aangeklede kinderen en profeten in de musea voor moderne kunsten toevoegen aan deze wereld? Schoonheid in elk geval niet. Ik heb mij, in al mijn naiviteit, weleens afgevraagd wat er zou gebeuren als ik zo'n kunstwerk zou kopen. Zal de kunstenaar - in ruil voor mijn pakweg 100.000 euro - peukje voor peukje uit het museum naar mijn salontafel overbrengen? En is het dan nog kunst?
(...)
Welke belastingbetaler in Nederland heeft gevraagd om een lantaarnpaal ingepakt in een konijnevel, een als Mohammed verhulde homo, de snelwegpreludes, roze videoinstallaties, en nep-Picasso's in het plantsoen? Als mijn ingesleten vooroordelen dan zo nodig aan de kaak moeten worden gesteld, verkies ik liever een helder essay boven deze magere conceptkunst van minimale geesten. Wim van Krimpen heeft wel degelijk iets heldhaftigs gedaan: een 'jonge veelbelovende' kunstenares ontmaskerd als een keizerin zonder kleren. Wie volgt zijn voorbeeld?

(Fleur Jurgens)

AYAAN HIRSI ALI & DE ANNE FRANK BOOM

2008-01-04T20:31:00.000+01:00

'Wie zal er mijn vrouw willen worden?
Bij wie moet ik zijn voor een kus?
Mijn lichaam is prima in orde
maar die rotkop, dat is het hem dus.'
Zo dacht ik in vroegere jaren,
ik voelde me zeer onvoldaan,
ik stond voor de spiegel te staren
en het spiegelbeeld staarde me aan...

Reken maar dat het je stemming verknalt,
een kop die je zelf niet bevalt.
Te bol of te bleek, met een beugel of bril,
zo'n kop die je zelf niet meer wil.

Ik zag op tv de reclames
voor auto's en pinda's en prik,
ik zag er die heren en dames,
wel duizendmaal mooier dan ik.
Op school zag ik jongens en meiden,
zo zeker en trots, naar het scheen.
Misschien dat ze soms al wel vrijden.
Misschien bleef ik altijd alleen...

Reken maar dat het je stemming verknalt,
een kop die je zelf niet bevalt.
Te bol of te bleek, met een beugel of bril,
zo'n kop die je zelf niet meer wil.

Maar ik zag zoveel prachtige hoofden
met nooit eens een prachtig idee,
dat ik op den duur toch geloofde:
dan valt deze kop nog wel mee.
Sindsdien ben ik zoveel jaar ouder
en zeker niet mooier dan toen,
maar vrouwen staan schouder aan schouder
die het dolgraag met mij willen doen...

(Willem Wilmink)

DE PVV TOOK MY BABY AWAY

2008-01-03T20:02:00.000+01:00

Mijn leven shockeert niemand. Dat is ook niet de bedoeling. Het hoort op een rolletje te lopen. Een greep uit de opmerkelijkheden waar ik onlangs nog op ben gestuit:

-Als ik op een oudejaarsfeestje plaatjes draai, begint iedereen van elkaar te houden. (Dat hoor ik nadien altijd. Zoveel liefde, en het gaat letterlijk achter mijn rug om en langs me heen. Zelf kreeg ik overigens 2 kusjes, eentje op elke wang. Een acceptabel aantal.)

-Mijn huisbaas heeft een puppy geadopteerd. (Volgens mij heet hij Sjefke en hij heeft nogal wat weg van een koe, ofzo. Vanochtend werd ik eerst wakker van het scheerapparaat van mijn huisgenoot en daarna van geblaf. Het klonk meer als een schreeuwende cavia, ofzo. Leuk beest.)

-De NS heeft een paar gigantische idioten in dienst. (Ik had ongelukkigerwijs mijn zwarte sporttas in de trein naar Amsterdam verloren en belde naar 0900-3212100, waarna een chagrijnig meisje, dat ongetwijfeld meer dan mij zal verdienen, me een donkerblauwe trolley uit Utrecht kon aanbevelen.)

-De Mediamarkt valt best mee. (Steevast meed ik die winkel, met haar achtelijke slogan, het was mijn kleine, individuele, schijnheilige, naieve oorlog tegen globalisering, het laatste restje punk in mij, maar afgelopen week ben ik er toch heen geweest en ik vertrok met een pakketje lege cd’s, een mobiele telefoon, en de ten zeerste aan te raden film We Feed The World.)

Studeren in Leiden zie ik best zitten. (Jawel, ik heb eindelijk eens over mijn toekomst nagedacht. Wanneer men me er nu naar vraagt, heb ik een antwoord paraat. Culturele antropologie lijkt me erg interessant.)

OP MIJN DENKBEELDIGE NACHTKASTJE

2007-12-27T20:54:00.000+01:00

Mijn kerstdagen verliepen vlekkeloos. Ik heb al eens vervelendere dagen meegemaakt. Met volle overgave heb ik me gestort op het onderhouden van gesprekken met een heleboel mensen die ik normaal gezien buiten kerst - laten we zeggen: drie weken eerder of later - niet of nauwelijks spreek. Het is dan ook evident dat je daar ontzettende honger van krijgt. Dit jaar werd ik beloond in de vorm van diverse soorten kebab, cognac, bruschetta, dadels, ham, sinaasappels, amaro, wilde haas, lamsbouten, pandoro, bol, gegrilde pepperoni, cranberrypate- en compote, witte wijn, rode wijn, spumante, zeebanket, artisjokken, kipfilet, aardappels en broodkruimels.

Deze lekkernijen zijn inmiddels zo goed als verteerd. Het enige waar ik nog mee in mn maag zit, zijn de huiveringwekkende flarden van een droom waarin ik door Arnon Grunberg werd gekidnapt in een witte Volkswagen, van maandag op dinsdag was dat, en de schaamte die ik ondervond toen Papa woensdagavond opeens zijn wansmaak diende te etaleren (een scenario waar ik me niet op had voorbereid) door onder andere een digitaal foto-album vol erotisch getinte afbeeldingen van stal te halen. Bovendien was ik even vergeten wat voor een riante verzameling te verwaarlozen mp3s hij bezit.

Ik had gehoopt op een avondje zwijmelen met Morrissey videos, en dit leek aanvankelijk ook te zullen gaan gebeuren, totdat vader met die melodramatische troep kwam aanzetten. Ik was te dronken om me te verweren en hij te dronken om dat te begrijpen. Uiteindelijk heb ik me in allerlei bochten moeten wringen om de vredige sfeer te bewaren, en verliet ik iets voor middernacht, met de staart tussen mijn benen en Kaiser Bruno aan mijn rechterhand, de sfeervolle huiskamer. Ik weet dat mijn nerveuze voorgevoel over een intimiderend verhoor met betrekking tot mijn schoolprestaties nutteloos is geweest, omdat de chef me er niet naar had gevraagd, en dat voelt zowel als een opluchting als een teleurstelling.

PAWIROREDJA

2007-12-25T14:19:00.001+01:00

SINCE WEVE NO PLACE TO GO

2007-12-25T13:38:00.000+01:00

GROEN!!!

2007-12-18T18:31:00.000+01:00

(Mijn huisbaas is druk aan het klussen. Hij slaat met zijn hamer in een ritme als uit een voetbalstadion. Mijn buurmeisje zingt mee met Beyonce. Ik eet goulashsoep met Caribou. Ieder zo zijn ritme.

Barack loopt in op Hillary, omdat Oprah voor de televisiecamera's de tekst 'Obama, I know he's the one!' van een blaadje leest. En gisterenavond heeft Jurgen Raymann een tenenkrommende acte de presence gegeven op het sportgala. Waarom kunnen allochtone cabaretiers alleen maar grapjes maken over hun eigen nationaliteit? Daarmee bewijzen ze de vooroordelen over hun chauvinisme. )

Geregeld kijk ik Lingo. Van alle spelshows op de Nederlandse televisie blinkt het uit in haar laagdrempeligheid. Het programma bestaat al zo lang ik me herrinneren kan, en kende toen ik nog een kleine jongen was haar hoogtepunt: zes afleveringen per week, inclusief een spannende zes-letter-aflevering op primetime in het weekend. Francois Boulanger presenteerde toen nog en werd daarmee terecht een BN'er genoemd. Hoewel de formule van het raden van woordjes en het afstrepen van getallen tijdloos is, hebben zich er in de loop der jaren een boel veranderingen voorgedaan. Dit is de kijkcijfers bepaald niet ten goede gekomen. Lingo is vergane glorie. Wat is er gebeurd met de populairste spelshow van het land?

Nadat de middelmatige allroundster Nance het in 1999 van Boulanger overnam (WAAROM?!) werd de aflevering op zaterdagavond direct geschrapt. Dit waren de zogenaamde crisisjaren uit het post-Francois-tijdperk. Veel kijkers haakten voorgoed af door haar aanstelling. Ook Lucille Werner, die het programma nu al jarenlang presenteert, heeft hen vooralsnog niet van gedachten weten te brengen. Dit ligt zeker niet in de laatste plaats aan haar houten been, dat zij dan ook ternauwernood voor ons, trouwe kijkers, verborgen heeft proberen te houden. Haar kledingkeuze - schaamteloos unisex en vulgair wisselen elkaar wekelijks af - doet andermaal vermoeden dat iemand probeert de waarheid te verhullen. De touwtjes stevig in de handen. Werners vastberadenheid ten spijt, heerst er een griezelig sfeertje in de studio.

Dit wordt nog eens verdubbeld door JP. Nog zo een raadselachtig figuur. Niemand weet zijn leeftijd, zijn geslacht, zijn seksuele geaardheid, zijn haarkleur, hoe zijn schoenen er uit zien, of waar hij al die leuke weetjes toch vandaan haalt, behalve ik. Jean-Pierre is een gewetenloze (want hersendode), biseksuele, onaantrekkelijke, ex-gedetineerde man van 56 jaar, die zijn eenzame nachten slijt op Wikipedia. Eergisteren is zijn hond Max overleden.

De dalende kijkcijfers en het nieuwe imago van Lingo zijn in ernstige mate toe te schrijven aan de invloed van de Postcodeloterij (ook wel bekend als de Proletenloterij) op het programma. Zo is de Lingo-paraplu reeds lang vervangen door een lelijke tas, en is onlangs een zekere Rik ten tonele verschenen. Hij is de zoon van Ron Brandsteder. Mag iedere dag een auto met daarop een opzichtelijk logo uitreiken. Hij doet dit tussen reguliere spelronde en de finale, en is verantwoordelijk voor het absolute van de uitzending. Wat blijkt? Niemand in welke postcode dan ook woonachtig, is blij met die kar! De volstrekt willekeurige winnaar, die vooraf vrij heeft moeten vragen om heel de dag op Rik te wachten, die blaaskaak, krijgt niets anders over zijn lippen dan 'Ah, mooi zeg', 'Zozo' of 'In de pocket'. Het lijkt wel of Rik uitsluitend de meest humeurige wijken van Nederland intrekt om zijn evangelie te verspreiden, en daarmee geeft hij een nieuwe dimensie aan het fenomeen "prijzen uitdelen aan nietsvermoedende mensen". Misschien kunnen ze eens echt iets aan de natuur schenken, in plaats van het draaiende houden van de occasion-markt op internet.

Tel bij het ontbreken van Francois Boulanger, en de nadrukkelijke aanwezigheid van de Postcodeloterij verder de goedkope tune, het belachelijke tien-letter-woord, de zorgvuldige casting van laaggeschoolde randdebielen plus aanhang, de kinderachtige manier waarop Lucille Werner in de finale de getallen opnoemt, en daar heb je je antwoord. It's all downhill from here.

En ik, Olav Abacus, zoek nog altijd naar een teamgenoot, m/v, die zich met mij wil opgeven. Dit is onze kans.

BETER IN DE KEUKEN

2007-12-17T14:56:00.000+01:00

Het vriest.

Mijn handen doen pijn en kleuren roze in de zon.

Toen ik nog een krantenwijk had, was ik rond deze tijd van het jaar geconcentreerd op mijn nieuwjaarskaartjes; een hele stapel waardeloze visitekaartjes eigenlijk, waar sommigen je geld voor gaven, bij wijze van dankbetuiging. Ik herrinner me dit als teken van medelijden, wat helemaal niets met liefde te maken heeft.

Gedurende een week liet ik me op straat, deur aan deur, van mijn meest charmante kant zien. Tegelijkertijd die vernedering.

In tegenstelling tot nu, was ik in die tijd helemaal niet trots op mijn bijbaantje. Althans, niet op dit theater. Desondanks was ik genoodzaakt me er aan over te geven, omdat ik toch ergens mn sigaretten van moest zien te betalen. Wanneer ik 150 euro ophaalde, vertelde ik dat natuurlijk wel aan mijn vrienden, maar dan noemde ik het een bonus, zonder de activiteiten die er aan vooraf gegaan waren al te nadrukkelijk aan het licht te brengen.

Ik voelde mezelf een bedrieger, een manipulator, liep tussen de klappen van strijkers door mijn geweten te sussen. Op een bepaalde manier aandoenlijk, zo stel ik me voor. In zeker opzicht niet ontzettend verschillend van hoe ik nu functioneer.

Hoewel er aan de buitenkant niets ongewoons viel op te merken - met mijn juist gewassen haar en immer casual kleding zag ik er niet eens uit als een bezorger - voerde ik een innerlijke strijd met mijn gevoelens. Als mensen geen medelijden met me hadden, was dat nog veel mensonterender dan wanneer ze me wel wat kleingeld toestopten.

Op een dag werd de deur voor mijn neus dichtgegooid en even later werd hij zelfs helemaal niet geopend, terwijl ik door de ruit duidelijk kon zien dat RTL Boulevard op tv was. Daar stond ik dan, te zweten in de kou. Ik besloot drie kerstkaarten uit de brievenbus te vissen, het begon te regenen, en ik liep naar huis.

SUB:MISSION IMPOSSIBLE

2007-12-11T20:57:00.000+01:00

Twee Bowie LP's, een flacon shampoo met hop-extract en een fles whiskey later. Je kunt wel zeggen dat de sint me dit jaar in de watten heeft gelegd. Jammergenoeg liggen mijn cadeautjes nog bij kaiserbruno. Ik luister vandaag naar Charles Mingus, mijn haar is vet en een whiskey zou smaken.

In Rotterdam twee avonden achter elkaar naar Rotown geweest maar geen enkele band kunnen zien. Scram C Baby en New Cool Collective, respectievelijk afgelast en uitverkocht. En dan lees ik dat Paris Hilton gisteren in de lounge zat bij Led Zeppelin. Het is niet eerlijk verdeeld in de wereld, en soms heb je pech.

En what the fuck is er nou weer voor gedoe bezig rondom die Iraanse die zich voor kunstenares uitgeeft. Die foto's zijn helemaal niet mooi. Gelijk Ehsan Jami erop die de gemeente Voorburg wil dwingen om ze te plaatsen, 'anders hebben ze oorlog met me'. Ik moet er van zuchten. Dit is weer precies dezelfde non-discussie als toen met de Deense cartoons. Binnenkort toch maar eens Een Goede Man Slaat Soms Zijn Vrouw van Joris Luyendijk lezen.

SPOKEN

2007-12-04T20:45:00.000+01:00

Iemand die daar duidelijk niets van begrepen heeft, is Geert Wilders. Hij heeft niet alleen een gebrek aan politieke talenten, maar is bovendien een slecht verliezer. Steeds wanneer hij met een van zijn dubieuze ideeen op de proppen komt, zoals het maken van ‘een kritische film over de Islam’ (vorige week) en het vervolgens op een huilen zetten wanneer mensen hem idioot verklaren (deze week).

Natuurlijk is de beweging van Terpstra belachelijk. Hij speelt op de man en dat haalt niets uit. Wanneer de regering volgens hem niet genoeg tegenwicht aan Wilders biedt, is het hem nog altijd niet verboden dat zelf te doen. Maar zoals Jan Jaap van der Wal al eens zei: Het gaat allemaal om awareness. Zo een beetje als Al Gore dus: Moord en brand schreeuwen en vervolgens nergens meer verantwoordelijk voor zijn. Ook South Park persifleert die trend zo nu en dan buitengewoon geestig.

45% van de Nederlanders vindt het een slecht idee van Terpstra.Daar staat een iets lager aantal voorstanders tegenover. Vermoedelijk zitten de PVV-stemmers, die ik me voorstel als een groepje laaggeschoolde racisten, hier bij inbegrepen. Zij zullen, net als Wilders zelf, waarschijnlijk alleen maar blij zijn dat de held het nieuws weer eens bepaalt en de journalisten triomfantelijk vertelt dat er een fatwa over hem is uitgeroepen. Slechts weinigen zullen zich door Terpstra aangespoord zien om zich van Wilders te distantieren. Dan zegt zo een debiel: 'Geert Wilders zet dingen tenminste op de politieke agenda', en begint daarna een vaag verhaal over de vrijheid van meningsuiting.

Wat men echter vergeet, is dat meneer Wilders niets geeft om die vrijheid. Hij valt uitsluitend op dat recht terug wanneer het hem zelf uitkomt, en maakt daarbij handig misbruik van de huidige verwarring van kunst, spot en provocatie. Wie herrinnert zich na Terpstra nog de rappers Youssef & Kamal of kunstenaar Jonas Staal? Zij probeerden beiden met hun eigen middelen een relativerende blik op de politiek van Wilders te schetsen. Dat is overigens iets heel anders dan het infantiele idee om anno 2007 een provocerende film over de Islam te maken. Hoe dom kun je zijn?

Wilders probeert alles wat hij doet en zegt te legitimeren met het feit dat hij democratische steun heeft gekregen en daarom nu in de Tweede Kamer zit, maar dat is een drogreden. Van een zogenaamd politicus mag je meer verwachten dan onbeargumenteerd, discriminerend gezwets. Zo kan je wel eindeloos doorgaan. Meer dan 8 dure bodyguards om je heen.

Ofwel stelt de regering een cordon sanitaire in, ofwel wachten we op de dood van Geert. En dan wenst ie dat ie wat minder luid had geschreeuwd. Misschien hoopt hij op een standbeeld. Net als Fortuyn en Van Gogh.

De kern van een democratie met het recht op vrijheid van meningsuiting, is dat verschillende meningen vreedzaam naast elkaar kunnen blijven bestaan. Het populisme mag ophoepelen.

DECEMBER

2007-12-04T20:21:00.000+01:00

Als ik een goed sinterklaasgedicht schrijf, moet ik altijd denken aan mensen die dat op datzelfde moment tevergeefs aan het proberen zijn.
Het is een vervelend gevoel om ergens goed in te zijn, te weten dat iemand anders jou met de grootste moeite nog niet kan evenaren. De mierzoete smaak van macht kleeft als honing in je mondhoek.
Uiteraard is het ook vervelend om ergens niet goed in te zijn, te weten dat anderen je moeiteloos overtreffen. Onaangenaam zuur, alsof je een limoen uitknijpt in je rechteroog.

Het is bovenal vervelend niet tegen je verlies te kunnen en om je talenten voortdurend te etaleren. Want wat houd je nu helemaal over aan zo een sinterklaasgedicht?

SMILE AROUND THE FACE

2007-12-03T13:29:00.000+01:00

CLOWNESQUE

2007-11-29T09:37:00.000+01:00

Afgelopen zaterdag werd ik op mijn wenken bediend. Het was flink druk in de Botte Hommel en ik ging uit mijn dak toen DJ WCoolJ 'Atlas' draaide, de vetste hit van het jaar. Mijn doorgaans goede intuitie wat betreft het classificeren van het juiste tijdstip (niet zelden zit ik tot op 5 minuten nauwkeurig) was ik op dat moment al lang kwijt. Een minuut later verlichtten de TL het naar bier stinkende lokaal. Om het feest compleet te maken, was ik de volgende dag bijna alles vergeten, waardoor de Waterput Schwung zijn myhtische status vooralsnog behoudt. Bovendien ben ik mijn mobiele telefoon verloren, en dat heeft voor mij een symbolische betekenis.

Verder gaat alles zijn gangetje. Ik maak minstens 1 maal per week een goede pasta klaar, neem zo nu en dan eens een douche, speel een potje op de playstation, lees dagelijks De Morgen binnenstebuiten, probeer hier en daar wat artikelen af te ronden, rook een sigaret op het balkon, haal tijdens mijn lunchpauze een broodje tonijn, luister naar muziek, kijk naar Pauw&Witteman, vraag me af hoe het met hem of haar gaat, voer met horten en stoten een gesprek met mijn franstalige collega's Najib, Amadou en Jamal, en verdwijn onder het dekbed.

Morgen naar de Fiery Furnaces!

HUILENDE RAPPER

2007-11-22T21:39:00.001+01:00

ik heb een baantje voor malloten
functioneer niet naar behoren
zuip te veel, rook te veel
veel meer dan ooit tevoren

wie kan ik bekoren
met de dingen die ik schrijf
wie gaat mij geloven
als ik zeg dat ik beklijf

PSSST... KASTANJES KOPEN?

2007-11-20T18:24:00.000+01:00

Ik heb zin in een TEENSPIRIT-feest. Bij voorkeur in de klimopstraat en nog voor mijn snor weer is gegroeid. Maar dit terzijde. Ik begin me zo langzamerhand nogal te ergeren aan die formatiecrisis hier. Toegegeven, al vanaf het begin heb ik er niet veel van begrepen, maar als ik dan ook nog eens bereken hoeveel pagina's uit De Standaard en De Morgen ik tevergeefs geprobeerd heb te vatten (en hoeveel interressanter nieuws die zes pagina's per dag hadden kunnen opleveren), zakt de moed me naar de schoenen en raak ik tamelijk gefrustreerd.

Mijn weekend was nagenoeg perfect. Veel gewandeld, doner gegeten, luide muziek, nieuwe trui, forza azzuri & Edgar Allan Poe.

EVERY ARTIST NEEDS A TRAGEDY

2007-11-20T17:56:00.000+01:00

(Novum/AP) - De politie van Keulen heeft een geplande aanslag op een middelbare school in die stad voorkomen. Twee jongens van 17 en 18 jaar wilden aanstaande dinsdag op het Georg Büchner Gymnasium een bloedbad aanrichten. Na een tip deed de politie huiszoeking en vond daarbij wapens en explosieven. Toen de jongste van de huiszoeking hoorde, sloeg hij op de vlucht en wierp hij zichzelf voor een tram. Hij werd zwaargewond naar een ziekenhuis gebracht, waar hij later overleed. De andere jongen werd gearresteerd. De politie heeft dat zondag meegedeeld op een persconferentie.

De politie werd vrijdag gealarmeerd door de schoolleiding, nadat klasgenoten die gezien hadden dat de 17-jarige op internet beelden van het bloedbad van 1999 op de Columbine High School in het Amerikaanse Littleton bestudeerde aan de bel hadden getrokken. Bij de huiszoekingen vond de politie twee kruisbogen en twee luchtdrukpistolen. Voorts waren er aanwijzingen dat de jongens molotovcocktails of staafbommen wilden gebruiken. De politie vond verder een lijst met zeventien namen van docenten en leerlingen die mogelijk doelwit waren van de twee.

Over het motief kon de politie nog weinig vertellen. De 18-jarige werd als een Einzelgänger beschouwd en had problemen op school, maar de 17-jarige was tot dusver op school noch elders in negatieve zin opgevallen, zei de leider van het onderzoek, Norbert Wagner.

De twee wilden de aanslag klaarblijkelijk dinsdag plegen. Het is dan precies een jaar geleden dat een 18-jarige jongen op een school in Emsdetten 37 mensen verwondde alvorens zichzelf met schoten van het leven te beroven.

HIPPOCAMPUS

2007-11-17T11:13:00.001+01:00

Week 46 ging zonder problemen voorbij. Maar ook zonder uitdagingen. Hoewl ik me de laatste tijd redelijk heb aangepast in de Franse hoek op mijn werk, zie ik dit dan ook niet als een positieve ontwikkeling. Natuurlijk ben ik wel blij dat de dagen sneller gaan, en dat ik het Westvlaamse dialect steeds beter onder de knie krijg, maar wanneer ik 's avonds naar huis loop (het is dan al pikdonker en ik lurk aan mijn sigaret) voel ik me allerminst tevreden. Dan heb ik juist het gevoel dat ik mijn tijd verspil aan dit eenvoudige leventje. Waar het op neer komt, is dat ik gewoon ontzettend graag weer naar school wil. Opdrachten maken. Met het geld wat ik nu verdien ga ik sparen om alles te betalen. Eerst nog de winter.

HEB JIJ ZE ALLEMAAL OP EEN RIJTJE?

2007-11-17T11:02:00.000+01:00

Leeuwarden - Vrijdagavond heeft niemand minder dan Katie Melua de eerste van 4.500.000 dominosteentjes in beweging gezet. Met een bedeesd tikje zette zij de kettingreactie in gang waar ruim 80 miljoen mensen op afgestemd hadden in 11 landen. De presentatie van Domino Day 2007 in het Frisian Expo Centre in Leeuwarden was in handen van Nance en Hans Kraay jr.

Tot het laatste steentje viel zaten de 85 bouwers met bijeen geknepen billen op de tribunes om te zien of het wereldrecord, dat op 4.079.381 ligt, gebroken werd. Het thema van Domino Day 2007 is ‘Falling into Life’. De omvallende dominosteentjes beeldden negen muziekstromingen uit, zoals onder andere rock-’n-roll, disco en rap. De eerste 'Builders Challenge', waarbij de steentjes live op de vleugels van een ooievaar geplaatst moesten worden, mislukte direct waardoor er 100.000 stenen bleven staan. De tweede challenge ging wel goed maar over het algemeen bleven er opvallend veel steentjes staan. Ook enkele grote velden met 80.000 tot 100.000 steentjes bleven staan. Bij de derde challenge bleef de helft van het veld staan, en de vierde en laatste challenge mislukte eveneens waardoor een laatste veld van ruim 400.00 steentjes bleef staan. Uiteindelijk lukte het de bouwers om ruim 3.671.465 steentjes in één keer te laten vallen. Hiermee is het record dus niet gebroken, wat zorgde voor tranen in de ogen van de dominomeester Robin Paul Weijers. Hij moet nu voor de eerste keer 85 dominobouwers troosten.

BIECHT

2007-11-15T21:47:00.000+01:00

Lieve Vader,

Ik heb gezondigd in de vorm van het aankopen, opdienen en (op dit moment) verteren van een goedkope magnetronmaaltijd. Het betreft hier de 'kip met dragon' voor 3 euro 95, aangeraden door de zogenaamde topchef Yves Lamouchi, en gekocht bij Delhaize. In een aan mij door de Duivel ingegeven vlaag van rationaliteit, besloot ik tijdens mijn lunchpauze te beslissen wat ik deze avond zou eten, en zowel de gedachte aan mijn saaie keuken zonder geluid (ik mis nogal eens ons sissend gasfornuis uit de klimopstraat) als het vooruitzicht van een nog lang durende werkdag, deed me er toe besluiten om vanavond niet te koken, maar kant-en-klaar te eten. Bovendien zag het er in mijn toenmalige gewaarwording allemaal best lekker uit.

Al toen ik de supermarkt uitliep kreeg ik ontzettende spijt. Desondanks verkocht ik veel abbonnementen voor digitale telefonie. 's Avonds kwelde de Satan mij echter opnieuw met een hevige honger, en mijn Geest bleek te zwak om nog weerstand te bieden; Ik stelde het heidense product van de MediaMarkt in op 6 minuten. Het voedsel had, eenmaal op mijn bord, een raadselachtig aanzicht. Na het gebed was U nog duidelijk aanwezig. Ik had wel degelijk het gevoel dat ik iets vreselijks aan het doen was. De Apocalyps zou niet ver weg meer zijn. Maar ik kon het niet laten. Toen ik de laatste onnatuurlijk grote erwt had doorgeslikt, moest ik boeren, en ik sloeg mijn armen voor mijn gezicht.

Mijn buik voelt paranormaal. Ik weet ook goed dat deze smeedbede U er niet van zal laten weerhouden mij te straffen. Maar Vader, ik hoop dat U me zult vergeven. De Duivel was in het spel. Schenk me als het U blieft het vermogen om mijn maag in toom te houden, dan zal ik met eerbied het hoofd bieden aan toekomstige escapades.

Amen.

OUI OUI MOI AUSSI

2007-11-13T21:51:00.001+01:00

LES COULISSES DU COMMERCE EQUITABLE

2007-11-08T22:23:00.000+01:00

SCULPTUUR VAN KOUD VUUR

2007-11-07T22:28:00.000+01:00

Met veel genoegen heb ik in de aanloop naar de uitreiking van de AKO-literatuurprijs 2007 de ruzie tussen Grunberg en Van der Heijden gevolgd. Polemiek; weer een nieuw woord geleerd. Toch was ik een beetje teleurgesteld dat het afliep met een sisser. Zelfs mijn superhelden Pauw & Witteman wisten overwinnaar A. F. Th. gisteren geen enkel saillant detail meer te ontfutselen. Daar ligt het verschil tussen de twee. Als Grunberg gewonnen had (van zijn werk heb ik, in tegenstelling tot dat van zijn rivaal, enkele boeken gelezen) zou hij vast en zeker nog eens hebben uitgehaald, en zeer waarschijnlijk nog in zijn toespraak zelf. Dat zou prachtig zijn geweest. Fuckin 100% non-fictie tv. Wat A. F. Th. vanwege zijn gebrek aan ervaring wat betreft tv-optredens (en wát voor optredens !?) namelijk niet beseft, is dat ook de kijkers van de publieke omroep af en toe behoefte hebben aan plat amusement. Bijvoorbeeld in de vorm van een een lekkere late night knokpartij op locatie. Ik kan me niet voorstellen dat niemand anders die mening met me deelt. Uiteindelijk bleek het allemaal maar 'een spel te zijn geweest'. Televisiegeschiedenis had geschreven kunnen worden, maar de jury heeft gefaald. Uiteindelijk had Joost Zwagerman gewoon moeten winnen.

ONCE YOU DROP YOU CANT STOP

2007-11-06T19:57:00.000+01:00

Toch vervagen herrinneringen en ben ik al talloze dingen vergeten. Als ik aan de hand van mijn herrinneringen aan het schrijven ben, bekruipt me soms een enorm onzeker gevoel. Dan vraag ik me af of ik niet per ongeluk het meeste essentiele deel van mijn herrinneringen verloren ben. Dan vraag ik me af of er in mijn lichaam misschien ergens een donkere uithoek van de herrinnering is, waar alle belangrijke herrinneringen opeengepakt zitten en in zachte modder zijn veranderd.
Maar hoe dan ook, hier moet ik het op dit moment mee doen. Ik klamp me vast aan deze weggeebde, nog altijd wegebbende herrinneringen en met het gevoel alsof ik op een afgekloven bot zuig schrijf ik ze op. Er is geen andere manier om mijn belofte aan Naoko na te komen.
Lang geleden, toen ik nog jong was en deze herrinneringen veel helderder waren, heb ik vaak geprobeerd over Naoko te schrijven. Maar toen lukte het me niet ook maar een regel op papier te krijgen. Ik wist heel goed dat als die eerste regel er eenmaal was, de rest er dan moeiteloos uit zou rollen, maar die eerste regel kwam nooit. Er sprong te veel in het oog en ik wist niet waar te beginnen. Zoals een al te gedetailleerde plattegrond soms nutteloos is door de details. Nu begrijp ik het wel. Uiteindelijk - denk ik nu - kunnen in een onvolledig vat dat een tekst nu eenmaal is alleen onvolledige herrinneringen en onvolledige gedachten worden gevat. Ik denk dat ik Naoko steeds beter begreep naarmate de herrinneringen die met haar samenhingen wegebden. Ik begrijp nu ook waarom ze me vroeg haar niet te vergeten. Natuurlijk wist Naoko ook dat mijn herrinneringen aan haar zouden wegebben. Daarom moest ze mij een belofte afsmeken. 'Vergeet me niet. Onthoud dat ik heb bestaan.'
Als ik daaraan denk, word ik oneindig verdrietig. Want Naoko hield niet eens van me.

Uit: Norwegian Wood, Haruki Murakami.

OPERATIE: KOALA

2007-11-03T18:04:00.000+01:00

Het is druk. Er stappen vier Marokkanen op de tram. Ze zien er allemaal nogal verdwaasd uit en dragen trainingsbroeken van Nike. Kennelijk ben ik ook niet helemaal bij bewustzijn, want een van die gastjes manouevreert zichzelf op een gegeven moment tussen de mensen door en gaat vlak voor me zitten, op een plaatsje dat een grote dikke mevrouw net heeft verlaten, en waar ik al twee haltes op aan het azen ben. Hij legt zijn hoofd tegen het raam en staart naar buiten. Stoned.

Wat schetst zijn verbazing? Het is mistig buiten. Het regent een beetje. Mijn lievelingsweer. Ik vind het leuk dat niemand in de tram dat weet. Dat niemand weet wie ik ben. Ik moet glimlachen.

Begin vervolgens dan maar mijn veters te strikken. Laat ze maar denken. Laat ze maar denken dat dat iets is wat hen stoort. Laat de wereld boos zijn. Soms denk ik: Waarom? Soms denk ik: Waarom niet? Dan wil ik dat de mensen die op dat moment in tram24 zitten een keuze maken, zodat ik ter plekke kan zien op wie ik lijk. Een kwartier geleden heb ik me immers nog geërgerd aan de verkoper in de kiosk die me niet onmiddelijk wilde helpen omdat hij in plat Antwerps een gesprek aan het voeren was met zijn vorige klant (waar ik niets van kon verstaan, om me vervolgens het verkeerde pakje sigaretten te overhandigen).

observeren en absorberen.
abserveren en obsorberen.

Het is niet erg zo nu en dan in de war te zijn. Laat je gedachten de vrije loop, voordat ze hun conditie verliezen, zeg ik altijd maar. Nou ja, af en toe. Tegen mezelf.

Op het station koop ik geen bier, maar cola. Ik rook er 2 halve camels bij. De trein is op tijd. Gelukkig maar, nu hoef ik mijn horoscoop niet meer te lezen. Prettig weekend.

ALLERHEILIGEN

2007-11-01T16:37:00.001+01:00

Vandaag is een feestdag. Ik vier hem in besloten kring. Dat wil zeggen, in mijn bed met een glas ijsthee.

SUGAR KANE THAT TASTED GOOD

2007-10-29T14:02:00.000+01:00

Leuke reality tv is zeldzaam, maar sinds een tijdje volg ik op zondagavond 'Het Geslacht De Pauw' op de Vlaamse zender EEN. Een parodie, die - let op mijn woorden - nog eens een prijs gaat winnen (of dat misschien al heeft gedaan). Hilarisch, maar ook hartverwarmend, met een sterrencasting. Nu kun je zeggen, zus en zo is dat ook. Zou kunnen. Ik heb er weinig verstand van. Maar dit moet gauw ook op de Nederlandse televise komen, Bij voorkeur in plaats van De Pfaffs. Hoe dan ook, hieronder een fragmentje.

FRUITS DE MER

2007-10-26T01:33:00.000+02:00

De magie van 'De Wereld Draait Door' is weg, maar dat lag niet aan Van Nieuwkerk. Die was namelijk, net als op tv, buitengewoon hoffelijk, een eigenschap die ik altijd erg kan waarderen in een man. Toen ik Paul Witteman zag, begon het wel even te kriebelen. Daarna at ik een forse gegrilde sardine met saffraanrijst en fruits de mer. Het optreden van mijn band gaat morgen alweer niet door en daar baal ik behoorlijk van. Ik heb een nieuw project op mijn werk wat nog vreselijker is dan het vorige, maar ik houd dapper vol. Ik verdien nu immers 200 euro per week en hoe vreselijker je baantje, hoe gedisciplineerder je er van word, denk ik maar. Soms mis ik mijn krantenwijk. Ik lees mijn derde boek van Haruki Murakami, Norwegian Wood, dat is een aanrader. Afgelopen maandag besloot ik, gehypnotiseerd door neonlicht, te gaan solliciteren bij een Argentijn, maar dat is toch niks voor mij. Volgend jaar ga ik misschien naar Denemarken. En dan nu het weer. Het is tamelijk bewolkt en koud bovendien.

DISCOURS

2007-10-18T23:00:00.001+02:00

Rita Verdonk gaat de problemen in Nederland oplossen, want dat is 'zo hard nodig'. Zeker nu de VVD zonder haar een 'ruk naar links' zal maken en als 'brede volkspartij' heeft afgedaan. Voorlopig heeft ze zelf even een probleem, namelijk dat ze alleen in de Kamer zit en daar nog drie jaar alleen zal blijven zitten, maar ook dat probleem zal ze bij de strot pakken, op de grond gooien, in de houdgreep nemen, een oplawaai geven en oplossen. Hoe ze de problemen gaat oplossen is nog niet bekend, maar dat doet er ook niet toe. Wat er toe doet, is dat Rita Verdonk zegt dat ze de problemen van dit lang gaat oplossen. Daarop is haar populariteit gebaseerd. Rita stroopt de mouwen op, spuugt in haar handen en zal het varkentje eens even wassen. Ze doet me altijd denken aan de schooldirectrice Trunchbull uit Matilda van Roald Dahl, vlak voor die weer een lastig kind het raam uit slingert.

Toen Rita Verdonk een paar weken geleden al solo dreigde te gaan, zei ze dat de files haar speerpunt zouden worden. Had zij het voor het zeggen, dan waren we al bijna van het probleem verlost geweest. Het knappe van Verdonk is dat ze bij dergelijke uitspraken een blik tevoorschijn tovert die zelfs de meest geharde scepticus aan het twijfelen kan brengen. Het is zo'n blik uit de geldleenreclames van Dirk Scheringa; de blik die zegt: geldproblemen bestaan niet, en als ze toevallig wel even bestaan, lossen wij ze voor je op. En dat je dat dan heel even gelooft. Het moet die blik zijn geweest die Gerrit Zalm er ooit toe bracht Verdonk - nog niet eens zo heel lang geleden - de VVD binnen te halen. Die blik en de bijbehorende staccato zinnen, waarin complexe kwesties worden teruggebracht tot kruiswoordpuzzeltjes van 1 ster die je even oplost tijdens de lunch. Daarom zit Gerrit Zalm nu ook bij Dirk Scheringa.

In Nederland noemen we Rita's manier van praten 'daadkracht'. Tenminste, zo noemen zeker 620 555 Nederlanders het. En het werkt. Rita Verdonk gaat een 'politieke beweging' beginnen die is gespecialiseerd in het oplossen van problemen. De komende jaren wordt het een gevecht tussen Wilders en Verdonk, over wie het best onze problemen kan oplossen. "Ik ben meer het type, als ik probleme zie, wil ik ze oplossen", zei Rita in NOVA tegen Paul Scheffer, toen ze 'in debat' gingen over diens boek Het land van aankomst. Scheffer had de problemen rond integratie aardig in beeld gebracht, maar oplossingen, ho maar. Daarvoor moest je bij haar zijn. Daar stond Scheffer even raar van te kijken. Die dacht dat je een probleem eerst moet analyseren en daarna naar een oplossing kunt zoeken. Maar zo werkt het niet in de wereld van Rita Verdonk. Daar spot je het probleem, tackle je het en is het afgelopen.

Rita verdonk heeft een probleem. Zij heeft in de vier jaar dat ze minister is geweest letterlijk geen enkel probleem opgelost. Dat kan tegen haar gaan werken.

(Bert Wagendorps rake observatie, gisteren in de Volkskrant.)

HARUKI

2007-10-16T21:07:00.002+02:00

Het is net 1930 geweest in de trein naar Antwerpen. Buiten is het donker. Ik ben vandaag voor de tweede maal deze maand mijn sleutels vergeten. In mijn rugzak zit een nogal riekende kipbrochette. Kant en klaar, welteverstaan. Over het algemeen gaat alles volgens plan.

Na een leuk weekend, waarin mijn alcoholpromillage almaar schommelde, ben ik een blouse, riem, spijkerbroek, LP, eau de toilette en een paar schoenen rijker. Dat was wel nodig. Battles is vooralsnog de beste band van het jaar. Ik ben tevreden.

Veel gedaan, dat heb ik nog niet. Afgelopen zaterdagmiddag had ik een verjaardagsfeestje voor overwegend senioren, en daar ben ik dat door in gaan zien. Je moet je immers constant voorstellen, ook aan mensen die je al kent. Niet dat ik haast heb. Maar soms, als ik helemaal alleen ben, vraag ik me af of de gedachte, nee, de levenswijze, die zegt dat alles wel goed komt zolang men maar lang genoeg volhoud, wel geschikt is om daadwerkelijk iets teweeg te brengen. Iets voltooien. Op papier, bijvoorbeeld.

Troosten doet het zeker, maar volgens plan is het niet helemaal. Ik heb al weken een lijstje in mijn achterzak met dingen die ik af moet maken of nog aan wil beginnen. Hoewel het niet vervelend is deze lijst aan te vullen, moet er natuurlijk ook eens wat verdwijnen. Wordt vervolgd, als het aan mij ligt, wat het doet.

Even iets anders. Wie dit ook moge lezen, wat zijn je favoriete nummers van Micheal Jackson? Ik ben bezig een compilatiereeks in elkaar te steken. Tot nu toe heb ik:

Stranger in Moscow, Bad, Blood on the Dancefloor, Heal the World, Beat It, Earth Song, You Rock My World, Ghosts, They Don't Really Care About Us, Don't Stop 'Til You Get Enough, Thriller, Smooth Criminal, Billie Jean.

(Kom alsjeblieft niet vertellen hoe grappig je Weird Al Yankovic vind, stuk vreten.)

WIJSNEUS

2007-10-12T00:04:00.001+02:00

Ik word zo moe van al dat zinloos geweld. En dan vooral van de mensen die in programma's als Netwerk op komen draven om even te vermelden dat iedereen echt ontzettend geschokt is, vooral de burgemeester. Dat de school echt een model is voor andere onderwijsinstellingen omdat er wel degelijk aan alle veiligheidseisen voldaan is. Allemaal bullshit. Ik begin zo langzamerhand te twijfelen aan mijn standpunt over de doodstraf. Echt waar. Idioten bestaan immers al sinds 2000 jaar, maar het is toch niet de bedoeling dat het allemaal te populair wordt. Stille tochten hebben nu toch wel bewezen dat ze even zinloos zijn als het geweld zelf.

Het goede nieuws is dat ik buitengewoon lekker heb gegeten. Een goede portie gefrituurde inktvisringen en gazpacho. Bovendien zijn mijn meisje en ik sinds gisteren voor de statistieken precies twee jaar samen, en ga ik zondag naar Parts & Labor en Battles in Amsterdam.

Ohja, ik ben op zoek naar iemand die interesse heeft om samen met mij de discbox van Radiohead aan te kopen. Waarschijnlijk kan ik met een beetje geluk wel aan een creditcard komen. Dan mag jij de platen hebben, en over het boek met artwork gooien we een muntje op. Heb jij een muntje?

SMARTASS

2007-10-08T15:49:00.000+02:00

Discipline, intelligentie, liefde, eenzaamheid, geld, trots, identiteit, plezier, geluk.

Vanavond maak ik tagliatelle met champignons, spek, room en witte wijn. Arnon Grunberg bij Pauw & Witteman, dat wordt smullen.

OLAV MET EEN GELEEND COLBERT IN EEN APPARTEMENT VOOR 50 EURO DE WEEK IN BERLIJN

2007-10-08T00:30:00.000+02:00

EEN WEEK IN AUGUSTUS OP EEN DAG IN OKTOBER

2007-10-02T20:04:00.000+02:00

(1 oktober.)

Ik heb gisteren mijn snor afgeschoren. Dit deed ik om verschillende redenen. Mijn meisje zegt dat het kriebelt als ik haar kus, en ook mijn vrienden - die aanvankelijk misschien hadden gehoopt dat het bij eenmalige stunt zou blijven - hebben me er de afgelopen maanden dikwijls op gewezen dat snorren iets zijn voor pornoacteurs en rechts-extremisten. Afgelopen zaterdag was ik met drie van hen op een drum 'n bass-feestje in Tilburg en diep in de nacht hebben ze met gevaar voor eigen leven tot zes maal toe hun ongenoegen in daden om proberen te zetten, wat uiteindelijk resulteerde in het afscheren van bijna de helft. Dit allemaal terwijl ik te dronken was om enige weerstand te bieden. Daarop heb ik het klusje de volgende dag zelf maar afgemaakt.

Toen ik daar met het mes achter de wasbak stond, dacht ik: Achja, waarom ook niet. Zoiets. Toen ik mezelf vanmiddag in de spiegel zag, wist ik: dit wil ik niet. Ik heb iets verloren. Een essentieel deel van mezelf. Alsof m'n duim eraf ligt. Ik geef nu toe dat ik misschien best ijdel zou kunnen zijn wanneer het gaat om gezichtsbeharing. Ik bedenk me nu pas dat ik echt trots was op dat stukje, wat deels ook te maken heeft met mijn gebrekkige baardgroei elders. Hiermee doel ik overigens vooral op mijn bakkebaardgroei.

Verder trek ik graag een mooie blouse met colbert aan, maar schenk bij mijn weten toch minder aandacht aan mijn uiterlijke verzorging dan gemiddeld.

Nu wil het zo zijn dat ik 27 oktober op televisie verschijn. Heb ik weer. Een snor waar ik me mee kan vertonen, dat is voor het ogenblik het enige wat ik ambieer.

Afgelopen weekend viel over het algemeen dus een beetje tegen. Drum 'n bass-feestjes zijn, hoe je ze ook wendt of keert, echt altijd kut. Bovendien heb ik te veel gedronken, slecht gezongen, en tot overmaat van ramp meer dan twee uur verspild met het zoeken naar de oude commercial van Danone waarin Filippo Inzaghi een liedje zingt. Ik kies mijn idolen zorgvuldig.

ACHTER JE OREN

2007-09-24T14:02:00.000+02:00

Is het geen kwestie van image building: kijk mij eens, de coole jonge filosoof?
"Nee hoor."
Uw boek past anders wel aardig in dat beeld. U relativeert daarin de betekenis van het streven naar een succesvol leven en pleit voor een relaxed bestaan dat desnoods nergens toe leidt: geen kinderen, geen gedachten, geen boeken. Niets.
"Laat ik het zo zeggen: ik heb een diepe bewondering voor mensen die geen succesvol leven nodig hebben, die niet onnadenkend een geweldige carrière nastreven, die voldoende hebben aan een kleine auto, en die niet per se altijd in alles willen winnen. In plaats daarvan leiden zij een onopvallend leven, maar ze genieten er met volle teugen van - ook goed."
U neemt uw 'petje af voor de vaders en moeders bij wier begrafenis niets anders te melden is dan dat hij of zij lekker sliep, een zeeaquarium had en hield van nasi goreng'. Zijn dat niet ontstellend saaie mensen?
"Die conclusie is te kort door de bocht. Ik heb respect voor mensen die ervoor kiezen niet in een voortgaand mechanisme te zitten, in een ratrace waarin ze meteen na, of zelfs al tijdens, hun opleiding meegesleurd worden en waarin menigeen vaak ook ten onder gaat."

(...)

Maar zet drie kinderen aan drie piano's en ze willen, zonder welke volwassen inmenging dan ook, de beste zijn.
"We willen van alles, ook winnen, en dat zit voor een deel in de menselijke natuur. Maar, en dat zie je aan de reclames, we cultiveren dat ook. En dat hoeft voor mij niet; het is ook zo willekeurig. Masturberen zit ook in onze natuur, maar dat cultiveren we niet, dat remmen we liever een beetje af. Luiheid, zelfde verhaal, maar dat rammen we er liefst zo vroeg mogelijk uit. Ik vraag me af hoe het komt dat we het ene wel cultiveren en het andere niet; en moet ik me daar iets van aantrekken? Nee, ik heb wel wat mensen die leven als mijn konijnen: lekker eten, en dan dutten in de zon, uren achter elkaar."
We cultiveren het wedstrijdelement omdat dat niet zelden het beste in de mens naar boven haalt.
"Neem Rintje Ritsma in die Aegon-reclame. De stem zegt: 'Hij heeft er z'n best voor gedaan, maar hij is wel iemand geworden.' Alsof slechtere schaatsers dan helemaal niemand zijn geworden. Ik vind dat treurig."

(...)
Frans van Deijl, interview met Bas Haring. in HP/De Tijd, 21 september 2007

HUMMINGBIRD

2007-09-24T13:16:00.000+02:00

Ik ben meer dan heelhuids het weekend doorgekomen. Dat wil zeggen dat alles goed met me gaat. Ik heb al een aantal schoolboeken kunnen verkopen, en advertenties gelezen op de ruiten van verschillende restaurants in Antwerpen. Bovendien heb ik een aantal leuke concerten voor de boeg, te beginnen aanstaande woensdag, wanneer Caribou gratis speelt in een club vlak naast de deur. Ook met mijn eigen groep gaat het goed: we hebben pas geleden weer eens een nummer gemaakt dat klokt op 2 minuut 14. En mijn huidige lievelingsliedje is Hummingbird van de Born Ruffians. Vanavond maak ik tortiglioni met broccoli en koolvisfilets.

OVER THE TOP

2007-09-21T12:35:00.001+02:00

Mijn cd´s staan in 9 stapels van 40 naast elkaar. Ze zijn niet gesorteerd op alfabet, maar misschien dat ik toch nog maar eens ernstig overwegen moet om dat te doen. Je word er zo lekker rustig van. Voorlopig loopt de rangschikking van links naar rechts als volgt: stapel 1 t/m 5 zijn originele albums in de figuurlijke zin van het woord. Achtereenvolgens is er dan 1 stapel met cd-singles, samplers, promo´s, EP´s etc., 2 stapels met zogenaamd illegaal verkregen albums, en de laatste stapel is er een bestaande uit mijn zelf samengestelde compilatiereeks. Die is jammergenoeg niet zo hoog als zijn voorgangers, maar er is welgeteld 1 kniesoor die daar op let en dat ben ik zelf.

Ter verduidelijking: In de loop der jaren ben ik enkele edities verloren op TEENSPIRIT-feestjes. Ofschoon ik een goede maand geleden nog het laatste exemplaar, #40, aan mijn persoonlijke verzameling (die overigens VARIOUS is getiteld, reeds 7 jaar geleden) heb toegevoegd, is de stapel dus niet zo hoog als hij eigenlijk behoort te zijn. Gelukkig heb ik daar mee leren leven, sinds het moment dat mensen me begonnen te vragen:`Je hoeveelste is dit nou alweer?´ In mijn overtuiging wijst dit er impliciet op dat 36 ook een redelijk aantal is en dat VARIOUS #9, #18, #26 en #39 nu verspreid zijn onder diezelfde mensen die me deze vraag steeds weer blijven stellen. Ze zullen nooit luisteren. Ze zullen tipjes draaien van de hoezen. Aan de andere kant, misschien luisteren ze er juist wel heel veel naar, omdat ze de leeftijd van 20 jaar naderen of al gepasseerd zijn, terwijl ze net als ik liever eeuwig een teenager blijven. Hoe dan ook, het maakt dus allemaal niet zo veel uit.

Stapel 9 is de meest stabiele van de rij. Dat komt niet zozeer door het verschil in lengte ten opzichte van de rest, alswel door de gunstige ligging aan de uiterste zijde, waardoor ik er gemakkelijk bij kan, en het JENGA-effect waar 1 t/m 8 nogal eens mee kampen, hem bespaard blijft.

Nog nooit in mijn leven heb ik fatsoenlijke rekken gehad. Na een paar ongelukkige pogingen gaf ik de hoop al op en besloot dat het vinden van degelijk meubilair tegen een goede prijs onmogelijk was. Nu ik er aan terug denk, kan ik mezelf wel voor mijn kop slaan dat ik vorig jaar die erfenis heb verbrast aan minstens 1 hele stapel originele albums, zonder ook maar een moment stil te staan bij de mogelijkheid, de kans die me nu werd geboden, iets geschikts aan te schaffen en mijn verzamelnig zo een boel leed te besparen. Bovendien snap ik eigenlijk niet goed hoe ik op TEENSPIRIT-feestjes door de jaren heen zo roekeloos heb kunnen handelen zonder daar achteraf zo een verscheurd gevoel aan over te houden, want dat is wat me bekruipt als ik nu sommige albums met veel moeite uit een van de onevenwichtige stapels trek.

Neem nu bijvoorbeeld The Decline Of British Sea Power van British Sea Power, ooit tweedehands gekocht en nog altijd een van mijn favoriete albums. Het kartonnen hoesje is gescheurd, de cd is haast letterlijk grijs gedraaid en zit vol krassen. Dat laatste is vast en zeker te wijten aan zo een klassieke avond, waar ik mezelf steevast opwerp als DJ KNULLIG. Begrijp me niet verkeerd; die feestjes waren geweldig, en nog steeds beland ik soms, met wat geluk, hier en daar in een smerig vertrek waar alles naar rook stinkt en de warmte je duizelig maakt. Daar gaat het niet om. Op een gegeven moment verandert enthousiasme in onverschilligheid en onverschilligheid in wrok. Zo simpel is het, en zo werkt dat.

Dit zijn de albums die momenteel bovenaan de stapel liggen:
1: Air - 10 000 Hz Legend
2: Sonic Youth - NYC Ghosts & Flowers
3: Daryll-Ann - Happy Traum
4: Menomena - Friend & Foe
5: Battles - Mirrored
6: Fun Lovin Criminals - Loco
7: Animal Collective - Strawberry Jam
8: Guided By Voices - B1000
9: Various #34 (o.a. Hot Chip, Broadcast, Yo La Tengo e.v.a.)

Tijd om High Fidelity nog eens te lezen.

MAN VOORKOMT DIEFSTAL VAN MOBIELE TELEFOON

2007-09-18T14:19:00.000+02:00

Donderdag 6 september 2007 - BREDA -
Een man (18) uit Bergen op Zoom heeft de diefstal van zijn mobieltje snel opgelost. De man was aan het bellen toen een fietser zijn toestel op de Nassaustraat afpakte. Hij achtervolgde de dief en pakte zijn toestel terug.

NOT ENOUGH <---> TOO MUCH

2007-09-14T00:46:00.000+02:00

slecht nieuws. ik mag het jaar niet overnieuw doen op plantijn. dat wil zeggen, de enige manier waarop dat nu nog zou kunnen, is door voor vrijdag een superzielige motivatiebrief te schrijven (waar ik geen tijd voor heb) en dan is de kans alsnog ontzettend klein, gezien het feit dat er de laatste vijf jaar niemand door middel van zo een brief is toegestaan het jaar te bissen.

hier kwam ik gisteren achter terwijl ik mijn laatste beltegoed spendeerde aan een gesprek met studentenbegeleider roger frenssen. fijn. wat nu ? gisteren was ik zo uit het veld geslagen dat ik niet goed kon nadenken, nu voorzie ik de volgende opties:

a) proberen een motivatiebrief in elkaar te zetten waarmee ik verhul dat ik geen fuck uit heb gevoerd, het mijn eigen schuld was dat ik de herexamens niet heb gedaan, etc.
b) informeren of ik nog ergens anders in antwerpen een opleiding journalistiek kan volgen en me daar zo snel mogelijk nog voor aanmelden.
c) een baantje zoeken in een italiaans restaurant als assistent van de kok of ober. tussendoor wat schrijven en volgend jaar ergens in nederland een studie journalistiek gaan volgen.

in alle gevallen zal ik hoe dan ook maar moeten afwachten of ik word aangenomen. (en hoe zit het eigenlijk met de IB-groep ? die moet ik ook gaan afmelden dan binnenkort, vrees ik.)

ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik nu moet doen, of wat ik wil. ik ga er dit weekend eens lekker voor zitten. op zich lijkt het me namelijk ook wel wat om een jaartje te werken. maar misschien dat ik daar wel spijt van krijg, en me nutteloos ga voelen. aan de andere kant, als ik mezelf halsoverkop in een andere studie aanmeld, waar moet ik dan mijn boeken en lesgeld van betalen ? ik moet NU gaan beslissen.

PAVAROTTI IS DEAD BUT WE STILL HAVE HOPE

2007-09-09T17:45:00.001+02:00

Een hele geruststelling dat ik op perron 4a in Roosendaal nooit in het wachtlokaal zit, want anders was ik nu misschien wel dood geweest. Ik ga me, denk ik, sowieso wel een beetje vreemd voelen, de eerstvolgende keer dat ik daar op de trein stap.

Nu goed, dit is echt de allerlaatste week vakantie. Als alles goed loopt, begin ik maandag opnieuw aan het eerste jaar journalistiek. Ik moet nog even langs een studiebegeleider om wat vragen te stellen. Dat ga ik vrijdag doen. Woensdag en donderdag heb ik dan nog twee lege dagen uitgetrokken voor mijn shitbaantje (dat geweldig verdient). Vandaag ga ik niet veel doen, en naar alle waarschijnlijkheid zal dat morgen niet meer zijn. Ik heb boodschappen gedaan voor vanavond. Linguine met scampi, en een bonensalade met munt en knoflook. Nu nog even genieten van Animal Collective - Strawberry Jam.

VERSUS

2007-09-09T17:36:00.000+02:00

non rien de rien
non je ne regrette rien
:
remember to let her into your heart
then you can start to make it better

TEGELTJESWIJSHEDEN

2007-09-07T13:22:00.000+02:00

If a cluttered desk signs a cluttered mind, of what, then, is an empty desk a sign?
(A. Einstein)

LADIES & GENTLEMEN NOW LET ME INTRODUCE TO YOU

2007-09-03T14:32:00.000+02:00

Hallo, mijn naam is Olav Abacus en het zit zo: ik heb een writer's bloc. Toch is het niet wat je denkt. Deze uitdrukking wordt namelijk doorgaans gebruikt wanneer iemand geen enkel idee voorhanden heeft om uit te drukken. Maar ik barst juist van de creativiteit!

Als ik er zo aan terug denk, kan ik niet precies zeggen wanneer het begonnen is. Maar sinds ik in Antwerpen ben gaan wonen zijn er zeker een boel dingen veranderd die deze situatie teweeg hebben gebracht. Ik kwam er achter dat ik, als puntje bij paaltje komt, niet meer zo eenvoudig vrienden maak als voorheen, veel te lang in mijn bed blijf liggen, en ik ben als klap op de vuurpijl meer gaan roken dan me lief is. Het studentenleven is me in het algemeen zwaar gevallen. Ik heb het allemaal nogal onderschat en nu mag ik het schooljaar overnieuw doen. Niet dat ik niets heb geleerd, dat zeker niet. Ik ben me er wel degelijk bewust van dat ook ik wel eens tijd verspil, en nu wil ik gewoon opnieuw beginnen. Onder een nieuwe naam.

Ik ben voortdurend bang om te falen. Dat wil dus zeggen, wanneer ik iets op papier wil zetten. Dat is voor mij de enige goede optie om iets met mijn creativiteit te doen. Iemand die van muziek houdt, leert gitaar spelen. Iemand die van kunst houdt, leert schilderen. Ik heb het afgelopen jaar nauwelijks geschreven. Hoe is het mogelijk dat me dat nu opeens niet meer lukt? Toen schrijven voor mij nog simpelweg een leuk tijdverdrijf was, ging het allemaal veel makkelijker. Daar zit het hem in. Nu ik denk te weten wat ik echt wil met mijn leven, stel ik misschien te hoge eisen aan mezelf.

Nogmaals, aan een gebrek aan creativiteit zal het niet liggen. Ik kijk verdomme 10 keer per dag naar het journaal, lees verschillende kranten en opiniebladen. Ik ben altijd op zoek en redelijk op de hoogte van de nieuwste muziek, literatuur en films. Maar het vertaalt zich tot niets. Een goed gesprek op zijn tijd, maar dat vind ik niet genoeg. Dat ben je soms na een week weer vergeten. Ik wil het vastleggen. Maar daar heb ik de discipline niet voor.

.....