DJ Olav Abacus, DJ David Copperfield, DJ Mark Rothko, DJ Joris Luyendijk, DJ Ennio Morricone, DJ Max Majorana, DJ Marjolein Van Tongeren, DJ Gregor Samsa, DJ Pippo Inzaghi, DJ Mahmoud Ahmadinejad, DJ Knullie, DJ Knoepi, DJ Donald Rumsfeld, DJ Human Touch, DJ Bouillabaise, DJ Batman, DJ Shota Arveladze, DJ Tijani Babangida, DJ Henri Matisse, DJ Sonja Barend, DJ Fijnproever, DJ Kees Driehuis, DJ HD, DJ Benjamin Horne, DJ Kutprofeet, DJ Middle Of The Road, DJ Ames, DJ Reality, DJ John Paul, DJ Watanabe, DJ Skyline, DJ Kennedy, DJ Periodiek...
Leer het vak, verschuil jezelf. Feestje bij Timothy morgen.
donderdag 31 januari 2008
woensdag 30 januari 2008
BELLENBLAAS
Het verlangen naar een sigaret is het verlangen zelf. Denk daar maar eens over na. Mijn vriend en huisgenoot Job las deze these van dichter Rutger Kopland en stopte dadelijk met roken.
'Veel succes verder'. zegt een vrouw uit Merksem tegen me, wanneer ze heeft duidelijk gemaakt dat ze alleen belt tijdens de piekuren.
Intussen heb ik een beroerde nacht achter de rug, het is begonnnen met regenen, en ik ben buiten op weg. Je kunt zien waar er bellenblaas is gemorst op de Turnhoutsebaan. Ik eet een danoontje bij wijze van ontbijt en Jamal groet me wanneer ik mijn jas ophang. 'Gratis douche, kat en hond!'
Johan Braeckman, die ik vorig jaar nog heb geinterviewd over doping in de wielersport, heeft van de Vlaamse overheid 200 000 euro gekregen om het creationisme te ontkrachtigen. Ook lees ik op de opiniepagina een stuk van Ivo van Hoven. Ware kunst is tijdloos, vindt hij. De Morgen is een respectabele krant in Belgie. Op dezelfde bladzij wordt DJ Tiesto de Gouden Harp uitgereikt voor 'De artiest die zich tijdens zijn/haar carriere op bijzondere wijze verdienstelijk heeft gemaakt voor de Nederlandse lichte muziek.'
Dan een aankondiging voor een actie op de radio; 2 presentatoren gaan op Valentijnsdag, in het spoor van Yoko Ono en John Lennon, een volledige dag op bed liggen ten gunste van de wereldvrede. Ik denk: 'Een hele dag slapen als symbolisch protest tegen oorlog. Is dat kunst? Is dat tijdloos? Is dat maatschappelijk engagement? Is dat nuttig?'
'Veel succes verder'. zegt een vrouw uit Merksem tegen me, wanneer ze heeft duidelijk gemaakt dat ze alleen belt tijdens de piekuren.
Intussen heb ik een beroerde nacht achter de rug, het is begonnnen met regenen, en ik ben buiten op weg. Je kunt zien waar er bellenblaas is gemorst op de Turnhoutsebaan. Ik eet een danoontje bij wijze van ontbijt en Jamal groet me wanneer ik mijn jas ophang. 'Gratis douche, kat en hond!'
Johan Braeckman, die ik vorig jaar nog heb geinterviewd over doping in de wielersport, heeft van de Vlaamse overheid 200 000 euro gekregen om het creationisme te ontkrachtigen. Ook lees ik op de opiniepagina een stuk van Ivo van Hoven. Ware kunst is tijdloos, vindt hij. De Morgen is een respectabele krant in Belgie. Op dezelfde bladzij wordt DJ Tiesto de Gouden Harp uitgereikt voor 'De artiest die zich tijdens zijn/haar carriere op bijzondere wijze verdienstelijk heeft gemaakt voor de Nederlandse lichte muziek.'
Dan een aankondiging voor een actie op de radio; 2 presentatoren gaan op Valentijnsdag, in het spoor van Yoko Ono en John Lennon, een volledige dag op bed liggen ten gunste van de wereldvrede. Ik denk: 'Een hele dag slapen als symbolisch protest tegen oorlog. Is dat kunst? Is dat tijdloos? Is dat maatschappelijk engagement? Is dat nuttig?'
dinsdag 29 januari 2008
NO SUBSTITUTE FOR A HEALTHY SMILE
En zo ontving ik dit weekend uit het niets opeens 1500 euro, precies het bedrag dat ik me voor had genomen te sparen vooraleer ik, Jezus Christus, eindelijk weer eens naar school zou kunnen gaan. Zaak is om dat nu niet weer zoals een jaar geleden te verspelen. Natuurlijk zijn de omstandigheden niet meer dezelfde; Ok, een boekhouder was en word ik nooit, maar vorig jaar was een stuk eenzamer. Afgelopen zaterdag kocht ik een fles Four Roses, en die wil ik heus delen. Volgende week carnaval vieren, spelen in de Paradox, en een feestje in Den Haag. Een week vrij nemen is verleidelijk.
donderdag 24 januari 2008
ECCE HOMO
Na heel wat aarzelen besloot ik toch maar gewoon om mijn hasjpijp weer eens te verschonen. Die heb ik destijds van Cynthia gekregen, zij was mijn vaders vriendin maar na Vivian vertikte ik nog langer stiefmoeder te zeggen. Je hebt moeder, stiefmoeder, en eenieder die daarna komt moet je maar gewoon bij de naam noemen. Ook al is dat Cynthia. Hoe dan ook, in de gemeenschappelijke keuken hangt nu een raadselachige walm. En ik las in de krant dat New Delhi wordt geteisterd; een ware apenplaag.
dinsdag 22 januari 2008
THE EGGS CHASE THE BACON PT. VI
Soms ook mis ik Plantijn, waar ik een boel interressante (maar daarom niet minder theoretische) kennis opdeed. Vanochtend liep ik met mijn broodje tonijn naar de bibliotheek aan de verkeerde kant van de Lei en zag een poster. 28 januari, 1900-2130, OPEN AVOND. Alleen bij die twee woorden raak ik al in een romantische stemming. Nostalgie enzovoorts, hoe het departementshoofd zijn feilloze powerpoint afspeelde, hoe een sympathieke derdejaars me de kantine liet zien, de steile trappen op en af tot aan de vierde verdieping. Ik dacht aan Christophe, met wie ik het kon vinden. Misschien omdat ie - net als mij - zoveel van slapen houdt.
maandag 21 januari 2008
TERUGBLIKKEN/VOORUITSTREVEN
Vorige week is collega Majid ontslagen. Dat gebeurde niet zomaar, wel uit het niets. Nu zit Jamal op zijn plaats rechts van mij. Enkel het Marokkaanse vlaggetje is behouden; op aandringen van Jamal, die het zich heeft toegeeigend. Zo nu en dan wappert hij ermee. De rest van Majids spullen op zijn bureau zullen wel met de post naar hem toe zijn gestuurd. Foto´s van zijn vrouwen en kinderen tussen de toetsen, er is niemand die daar beslag op wil leggen.
Januari verloopt niet trager of vlugger dan normaal. De wind blaast mijn hoofd leeg.
Januari verloopt niet trager of vlugger dan normaal. De wind blaast mijn hoofd leeg.
dinsdag 15 januari 2008
WENS
Ik wens chocola met oesters
en een kwispelende staart.
Ik wens frietjes zonder mayo
maar die staan niet op de kaart.
Ik wens kip gevuld met dropjes
en een boot die rondjes vaart.
Ze noemen mij soms excentriek
als het kersje op de taart.
en een kwispelende staart.
Ik wens frietjes zonder mayo
maar die staan niet op de kaart.
Ik wens kip gevuld met dropjes
en een boot die rondjes vaart.
Ze noemen mij soms excentriek
als het kersje op de taart.
maandag 14 januari 2008
KOOP EENS EEN METRO
eigen vuur eigen vuur eigen niet in woorden uit te drukken vuur eigen vuur fataal duisternis weersomstandigheden bar onoverzichtelijk gesneuvelden eigen vuur vuur 20 jaar zwaargewond amputatie onze vastberadenheid einde terroriseren eigen vuur medeleven (kameraden) wildvreemd raketwerpers bermbommen eigen vuur eigen vuur veertien doden taliban heer en meester dood verderf eigen vuur december 2010
zondag 13 januari 2008
woensdag 9 januari 2008
AMPLIFIED
Ben jij (een Missing Coin of) zo iemand die wekelijks, en in de meeste gevallen tevergeefs, de NME en/of Vice leest, op zoek naar de nieuwste Britse hypes? Ben je op je queeste menige London Calling-editie afgestruind zonder enig resultaat? Hebben de Klaxons, Fratellis, 1990s, Air Traffic en Pigeon Detectives je teleurgesteld, maar houd je van David Bowie, Pixies, The Cure, Echo & The Bunnymen en Galaxie 500?
Dan is British Sea Power echt iets voor jou! Deze megavette band is cool van zichzelf! Hun debuut The Decline of British Sea Power stamt alweer uit 2001 en is een klassieker die iedereen (nuja, toch zeker de onbekwame recensent van de Vice) over het hoofd heeft gezien. Behalve jij en ik natuurlijk! Vertel al je vrienden erover, desnoods in hun oor schreeuwend, en schaf direct ook de andere platen aan. Bijvoorbeeld hun volgende week te verschijnen derde full-length album.
Dit is een simpele vraag. Do You Like Rock Music?
maandag 7 januari 2008
DOWN ON THE GROUND
De fotoserie Adam en Ewald van kunstenares Sooreh Hera, onlangs afgestudeerd aan de Koninklijke Academie, legt onbedoeld bloot hoe het met hedendaagse kunst gesteld is. Het volk prijst braaf de de nieuwste kleren van de keizer uit angst voor dom te worden versleten, maar iedereen ziet van verrre dat de keizer met veel poeho in zijn blootje loop. Het gaat in de kunst allang niet meer om schoonheid, maar om simplistische maatschappijkritiek van middelmatige geesten.
Wat wilde Hera eigenlijk onthullen met haar als de profeet Mohammed vermomde homo's? Die vraag alleen al - naar de bedoeling van de maker - is taboe. Daarvoor is een kunstenaar te ver verheven boven de toeschouwer. (En misschien is deze heerlijke onaanraakbare status de reden dat er jaarlijks in Nederland nog steeds zo'n achthonderd 'autonome' kunstenaars afstuderen aan kunstacademies.)
Maar goed, laten we aannemen dat Hera met de foto's van Ghosro en Farhad, twee uit Iran afkomstige homo's, het taboe rondom homoseksualiteit in islamitische landen aan de orde wilde stellen. Wat had Mohammed hier dan in hemelsnaam mee te maken? Wilde de kunstenares aantonen dat hij er een heimelijke verhouding op nahield met zijn schoonzoon Ali? Het is mij niet duidelijk.
Ik denk dat het Hera geen moment is gegaan om de inhoud, maar om de rel zelf. Ze wist als Iraanse vluchtelinge haarfijn wat een expositie van haar foto's in Nederland zou veroorzaken in het Midden-Oosten. De combinatie 'homo' en 'Mohammed is daarvoor voldoende. En Wim van Krimpen, directeur van het Haagse Gemeentemuseum, deed toen hij erachter kwam dat het hier om beledigende afbeeldingen van de profeet Mohammed ging, precies wat Hera wenste: 'censuur' plegen. Het hoogst haalbare voor een pas afgestudeerde kunstenaar: 'onvertoonbare' kunst maken. Niemand leek zich ooit de vraag te hebben gesteld - zelfs Van Krimpen niet - of deze opgeblazen portretten van halfnaakte mannen van enige kwalitatieve waarde waren. Het antwoord is natuurlijk nee. Sterker: zelfs ik had deze lamlendige kiekjes kunnen nemen.
Daar komt bij dat ik de maskers van Mohammed tamelijk vergezocht vind, zelfs inconsequent binnen de rest van het werk. Geen van de andere door Hera geportretteerde homo's draagt namelijk maskers.
De Hera-affaire toont dat kunst is verworden tot een koud kunstje: een minimaal ideetje met maximaal schokeffect. En daar is in een tijdperk van godsdienst-twist niets moeilijks aan. De toeschouwer voor gek zetten, met plaatsvervangende schaamte opzadelen, angst en walging oproepen, provocatief en moedwillig beledigen, daar gaat het om. Dure catalogi noemen het 'de verbeelding van de toeschouwer in werking zetten' of zoiets.
Maar ik vraag me werkelijk af wat al die tentoongestelde volle asbakken, lelijke bouwketen, gebroken porseleinen kopjes, erotisch aangeklede kinderen en profeten in de musea voor moderne kunsten toevoegen aan deze wereld? Schoonheid in elk geval niet. Ik heb mij, in al mijn naiviteit, weleens afgevraagd wat er zou gebeuren als ik zo'n kunstwerk zou kopen. Zal de kunstenaar - in ruil voor mijn pakweg 100.000 euro - peukje voor peukje uit het museum naar mijn salontafel overbrengen? En is het dan nog kunst?
(...)
Welke belastingbetaler in Nederland heeft gevraagd om een lantaarnpaal ingepakt in een konijnevel, een als Mohammed verhulde homo, de snelwegpreludes, roze videoinstallaties, en nep-Picasso's in het plantsoen? Als mijn ingesleten vooroordelen dan zo nodig aan de kaak moeten worden gesteld, verkies ik liever een helder essay boven deze magere conceptkunst van minimale geesten. Wim van Krimpen heeft wel degelijk iets heldhaftigs gedaan: een 'jonge veelbelovende' kunstenares ontmaskerd als een keizerin zonder kleren. Wie volgt zijn voorbeeld?
(Fleur Jurgens)
Wat wilde Hera eigenlijk onthullen met haar als de profeet Mohammed vermomde homo's? Die vraag alleen al - naar de bedoeling van de maker - is taboe. Daarvoor is een kunstenaar te ver verheven boven de toeschouwer. (En misschien is deze heerlijke onaanraakbare status de reden dat er jaarlijks in Nederland nog steeds zo'n achthonderd 'autonome' kunstenaars afstuderen aan kunstacademies.)
Maar goed, laten we aannemen dat Hera met de foto's van Ghosro en Farhad, twee uit Iran afkomstige homo's, het taboe rondom homoseksualiteit in islamitische landen aan de orde wilde stellen. Wat had Mohammed hier dan in hemelsnaam mee te maken? Wilde de kunstenares aantonen dat hij er een heimelijke verhouding op nahield met zijn schoonzoon Ali? Het is mij niet duidelijk.
Ik denk dat het Hera geen moment is gegaan om de inhoud, maar om de rel zelf. Ze wist als Iraanse vluchtelinge haarfijn wat een expositie van haar foto's in Nederland zou veroorzaken in het Midden-Oosten. De combinatie 'homo' en 'Mohammed is daarvoor voldoende. En Wim van Krimpen, directeur van het Haagse Gemeentemuseum, deed toen hij erachter kwam dat het hier om beledigende afbeeldingen van de profeet Mohammed ging, precies wat Hera wenste: 'censuur' plegen. Het hoogst haalbare voor een pas afgestudeerde kunstenaar: 'onvertoonbare' kunst maken. Niemand leek zich ooit de vraag te hebben gesteld - zelfs Van Krimpen niet - of deze opgeblazen portretten van halfnaakte mannen van enige kwalitatieve waarde waren. Het antwoord is natuurlijk nee. Sterker: zelfs ik had deze lamlendige kiekjes kunnen nemen.
Daar komt bij dat ik de maskers van Mohammed tamelijk vergezocht vind, zelfs inconsequent binnen de rest van het werk. Geen van de andere door Hera geportretteerde homo's draagt namelijk maskers.
De Hera-affaire toont dat kunst is verworden tot een koud kunstje: een minimaal ideetje met maximaal schokeffect. En daar is in een tijdperk van godsdienst-twist niets moeilijks aan. De toeschouwer voor gek zetten, met plaatsvervangende schaamte opzadelen, angst en walging oproepen, provocatief en moedwillig beledigen, daar gaat het om. Dure catalogi noemen het 'de verbeelding van de toeschouwer in werking zetten' of zoiets.
Maar ik vraag me werkelijk af wat al die tentoongestelde volle asbakken, lelijke bouwketen, gebroken porseleinen kopjes, erotisch aangeklede kinderen en profeten in de musea voor moderne kunsten toevoegen aan deze wereld? Schoonheid in elk geval niet. Ik heb mij, in al mijn naiviteit, weleens afgevraagd wat er zou gebeuren als ik zo'n kunstwerk zou kopen. Zal de kunstenaar - in ruil voor mijn pakweg 100.000 euro - peukje voor peukje uit het museum naar mijn salontafel overbrengen? En is het dan nog kunst?
(...)
Welke belastingbetaler in Nederland heeft gevraagd om een lantaarnpaal ingepakt in een konijnevel, een als Mohammed verhulde homo, de snelwegpreludes, roze videoinstallaties, en nep-Picasso's in het plantsoen? Als mijn ingesleten vooroordelen dan zo nodig aan de kaak moeten worden gesteld, verkies ik liever een helder essay boven deze magere conceptkunst van minimale geesten. Wim van Krimpen heeft wel degelijk iets heldhaftigs gedaan: een 'jonge veelbelovende' kunstenares ontmaskerd als een keizerin zonder kleren. Wie volgt zijn voorbeeld?
(Fleur Jurgens)
vrijdag 4 januari 2008
AYAAN HIRSI ALI & DE ANNE FRANK BOOM
'Wie zal er mijn vrouw willen worden?
Bij wie moet ik zijn voor een kus?
Mijn lichaam is prima in orde
maar die rotkop, dat is het hem dus.'
Zo dacht ik in vroegere jaren,
ik voelde me zeer onvoldaan,
ik stond voor de spiegel te staren
en het spiegelbeeld staarde me aan...
Reken maar dat het je stemming verknalt,
een kop die je zelf niet bevalt.
Te bol of te bleek, met een beugel of bril,
zo'n kop die je zelf niet meer wil.
Ik zag op tv de reclames
voor auto's en pinda's en prik,
ik zag er die heren en dames,
wel duizendmaal mooier dan ik.
Op school zag ik jongens en meiden,
zo zeker en trots, naar het scheen.
Misschien dat ze soms al wel vrijden.
Misschien bleef ik altijd alleen...
Reken maar dat het je stemming verknalt,
een kop die je zelf niet bevalt.
Te bol of te bleek, met een beugel of bril,
zo'n kop die je zelf niet meer wil.
Maar ik zag zoveel prachtige hoofden
met nooit eens een prachtig idee,
dat ik op den duur toch geloofde:
dan valt deze kop nog wel mee.
Sindsdien ben ik zoveel jaar ouder
en zeker niet mooier dan toen,
maar vrouwen staan schouder aan schouder
die het dolgraag met mij willen doen...
(Willem Wilmink)
Bij wie moet ik zijn voor een kus?
Mijn lichaam is prima in orde
maar die rotkop, dat is het hem dus.'
Zo dacht ik in vroegere jaren,
ik voelde me zeer onvoldaan,
ik stond voor de spiegel te staren
en het spiegelbeeld staarde me aan...
Reken maar dat het je stemming verknalt,
een kop die je zelf niet bevalt.
Te bol of te bleek, met een beugel of bril,
zo'n kop die je zelf niet meer wil.
Ik zag op tv de reclames
voor auto's en pinda's en prik,
ik zag er die heren en dames,
wel duizendmaal mooier dan ik.
Op school zag ik jongens en meiden,
zo zeker en trots, naar het scheen.
Misschien dat ze soms al wel vrijden.
Misschien bleef ik altijd alleen...
Reken maar dat het je stemming verknalt,
een kop die je zelf niet bevalt.
Te bol of te bleek, met een beugel of bril,
zo'n kop die je zelf niet meer wil.
Maar ik zag zoveel prachtige hoofden
met nooit eens een prachtig idee,
dat ik op den duur toch geloofde:
dan valt deze kop nog wel mee.
Sindsdien ben ik zoveel jaar ouder
en zeker niet mooier dan toen,
maar vrouwen staan schouder aan schouder
die het dolgraag met mij willen doen...
(Willem Wilmink)
donderdag 3 januari 2008
DE PVV TOOK MY BABY AWAY
Mijn leven shockeert niemand. Dat is ook niet de bedoeling. Het hoort op een rolletje te lopen. Een greep uit de opmerkelijkheden waar ik onlangs nog op ben gestuit:
-Als ik op een oudejaarsfeestje plaatjes draai, begint iedereen van elkaar te houden. (Dat hoor ik nadien altijd. Zoveel liefde, en het gaat letterlijk achter mijn rug om en langs me heen. Zelf kreeg ik overigens 2 kusjes, eentje op elke wang. Een acceptabel aantal.)
-Mijn huisbaas heeft een puppy geadopteerd. (Volgens mij heet hij Sjefke en hij heeft nogal wat weg van een koe, ofzo. Vanochtend werd ik eerst wakker van het scheerapparaat van mijn huisgenoot en daarna van geblaf. Het klonk meer als een schreeuwende cavia, ofzo. Leuk beest.)
-De NS heeft een paar gigantische idioten in dienst. (Ik had ongelukkigerwijs mijn zwarte sporttas in de trein naar Amsterdam verloren en belde naar 0900-3212100, waarna een chagrijnig meisje, dat ongetwijfeld meer dan mij zal verdienen, me een donkerblauwe trolley uit Utrecht kon aanbevelen.)
-De Mediamarkt valt best mee. (Steevast meed ik die winkel, met haar achtelijke slogan, het was mijn kleine, individuele, schijnheilige, naieve oorlog tegen globalisering, het laatste restje punk in mij, maar afgelopen week ben ik er toch heen geweest en ik vertrok met een pakketje lege cd’s, een mobiele telefoon, en de ten zeerste aan te raden film We Feed The World.)
Studeren in Leiden zie ik best zitten. (Jawel, ik heb eindelijk eens over mijn toekomst nagedacht. Wanneer men me er nu naar vraagt, heb ik een antwoord paraat. Culturele antropologie lijkt me erg interessant.)
-Als ik op een oudejaarsfeestje plaatjes draai, begint iedereen van elkaar te houden. (Dat hoor ik nadien altijd. Zoveel liefde, en het gaat letterlijk achter mijn rug om en langs me heen. Zelf kreeg ik overigens 2 kusjes, eentje op elke wang. Een acceptabel aantal.)
-Mijn huisbaas heeft een puppy geadopteerd. (Volgens mij heet hij Sjefke en hij heeft nogal wat weg van een koe, ofzo. Vanochtend werd ik eerst wakker van het scheerapparaat van mijn huisgenoot en daarna van geblaf. Het klonk meer als een schreeuwende cavia, ofzo. Leuk beest.)
-De NS heeft een paar gigantische idioten in dienst. (Ik had ongelukkigerwijs mijn zwarte sporttas in de trein naar Amsterdam verloren en belde naar 0900-3212100, waarna een chagrijnig meisje, dat ongetwijfeld meer dan mij zal verdienen, me een donkerblauwe trolley uit Utrecht kon aanbevelen.)
-De Mediamarkt valt best mee. (Steevast meed ik die winkel, met haar achtelijke slogan, het was mijn kleine, individuele, schijnheilige, naieve oorlog tegen globalisering, het laatste restje punk in mij, maar afgelopen week ben ik er toch heen geweest en ik vertrok met een pakketje lege cd’s, een mobiele telefoon, en de ten zeerste aan te raden film We Feed The World.)
Studeren in Leiden zie ik best zitten. (Jawel, ik heb eindelijk eens over mijn toekomst nagedacht. Wanneer men me er nu naar vraagt, heb ik een antwoord paraat. Culturele antropologie lijkt me erg interessant.)
Abonneren op:
Reacties (Atom)
