Als ik een goed sinterklaasgedicht schrijf, moet ik altijd denken aan mensen die dat op datzelfde moment tevergeefs aan het proberen zijn.
Het is een vervelend gevoel om ergens goed in te zijn, te weten dat iemand anders jou met de grootste moeite nog niet kan evenaren. De mierzoete smaak van macht kleeft als honing in je mondhoek.
Uiteraard is het ook vervelend om ergens niet goed in te zijn, te weten dat anderen je moeiteloos overtreffen. Onaangenaam zuur, alsof je een limoen uitknijpt in je rechteroog.
Het is bovenal vervelend niet tegen je verlies te kunnen en om je talenten voortdurend te etaleren. Want wat houd je nu helemaal over aan zo een sinterklaasgedicht?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
ik zou maar niets in je rechteroog uitknijpen.
en als antwoord op je vraag: een goed/slecht gevoel, misschien.
Een reactie posten