Het is net 1930 geweest in de trein naar Antwerpen. Buiten is het donker. Ik ben vandaag voor de tweede maal deze maand mijn sleutels vergeten. In mijn rugzak zit een nogal riekende kipbrochette. Kant en klaar, welteverstaan. Over het algemeen gaat alles volgens plan.
Na een leuk weekend, waarin mijn alcoholpromillage almaar schommelde, ben ik een blouse, riem, spijkerbroek, LP, eau de toilette en een paar schoenen rijker. Dat was wel nodig. Battles is vooralsnog de beste band van het jaar. Ik ben tevreden.
Veel gedaan, dat heb ik nog niet. Afgelopen zaterdagmiddag had ik een verjaardagsfeestje voor overwegend senioren, en daar ben ik dat door in gaan zien. Je moet je immers constant voorstellen, ook aan mensen die je al kent. Niet dat ik haast heb. Maar soms, als ik helemaal alleen ben, vraag ik me af of de gedachte, nee, de levenswijze, die zegt dat alles wel goed komt zolang men maar lang genoeg volhoud, wel geschikt is om daadwerkelijk iets teweeg te brengen. Iets voltooien. Op papier, bijvoorbeeld.
Troosten doet het zeker, maar volgens plan is het niet helemaal. Ik heb al weken een lijstje in mijn achterzak met dingen die ik af moet maken of nog aan wil beginnen. Hoewel het niet vervelend is deze lijst aan te vullen, moet er natuurlijk ook eens wat verdwijnen. Wordt vervolgd, als het aan mij ligt, wat het doet.
Even iets anders. Wie dit ook moge lezen, wat zijn je favoriete nummers van Micheal Jackson? Ik ben bezig een compilatiereeks in elkaar te steken. Tot nu toe heb ik:
Stranger in Moscow, Bad, Blood on the Dancefloor, Heal the World, Beat It, Earth Song, You Rock My World, Ghosts, They Don't Really Care About Us, Don't Stop 'Til You Get Enough, Thriller, Smooth Criminal, Billie Jean.
(Kom alsjeblieft niet vertellen hoe grappig je Weird Al Yankovic vind, stuk vreten.)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten