Is het geen kwestie van image building: kijk mij eens, de coole jonge filosoof?
"Nee hoor."
Uw boek past anders wel aardig in dat beeld. U relativeert daarin de betekenis van het streven naar een succesvol leven en pleit voor een relaxed bestaan dat desnoods nergens toe leidt: geen kinderen, geen gedachten, geen boeken. Niets.
"Laat ik het zo zeggen: ik heb een diepe bewondering voor mensen die geen succesvol leven nodig hebben, die niet onnadenkend een geweldige carrière nastreven, die voldoende hebben aan een kleine auto, en die niet per se altijd in alles willen winnen. In plaats daarvan leiden zij een onopvallend leven, maar ze genieten er met volle teugen van - ook goed."
U neemt uw 'petje af voor de vaders en moeders bij wier begrafenis niets anders te melden is dan dat hij of zij lekker sliep, een zeeaquarium had en hield van nasi goreng'. Zijn dat niet ontstellend saaie mensen?
"Die conclusie is te kort door de bocht. Ik heb respect voor mensen die ervoor kiezen niet in een voortgaand mechanisme te zitten, in een ratrace waarin ze meteen na, of zelfs al tijdens, hun opleiding meegesleurd worden en waarin menigeen vaak ook ten onder gaat."
(...)
Maar zet drie kinderen aan drie piano's en ze willen, zonder welke volwassen inmenging dan ook, de beste zijn.
"We willen van alles, ook winnen, en dat zit voor een deel in de menselijke natuur. Maar, en dat zie je aan de reclames, we cultiveren dat ook. En dat hoeft voor mij niet; het is ook zo willekeurig. Masturberen zit ook in onze natuur, maar dat cultiveren we niet, dat remmen we liever een beetje af. Luiheid, zelfde verhaal, maar dat rammen we er liefst zo vroeg mogelijk uit. Ik vraag me af hoe het komt dat we het ene wel cultiveren en het andere niet; en moet ik me daar iets van aantrekken? Nee, ik heb wel wat mensen die leven als mijn konijnen: lekker eten, en dan dutten in de zon, uren achter elkaar."
We cultiveren het wedstrijdelement omdat dat niet zelden het beste in de mens naar boven haalt.
"Neem Rintje Ritsma in die Aegon-reclame. De stem zegt: 'Hij heeft er z'n best voor gedaan, maar hij is wel iemand geworden.' Alsof slechtere schaatsers dan helemaal niemand zijn geworden. Ik vind dat treurig."
(...)
Frans van Deijl, interview met Bas Haring. in HP/De Tijd, 21 september 2007
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
4 opmerkingen:
Hee max, bedankt voor je steun. In diezelfde HP/De Tijd beschrijft Beatrijs Ritsema in haar column haarfijn waarom Harings opvattingen nergens op slaan. Ik weet niet zeker of jij ze sterk of zwak vindt, maar de titel van dit stukje doet me vermoeden dat het naar 'zwak' neigt.
Alain de Botton heeft ook al eens zulke standpunten verkondigd in zijn boek Statusangst. Ook al een afrader. hmm, wat is mijn punt? Ik weet het niet. Oh ja, je schrijft goed, vind ik. Later!
JvT
RADIOHEAD-DOWNLOADEN-BETALEN-MUH-KGGGG! http://www.nme.com/news/radiohead/31462
Hoe was Caribou?
ik heb helaas geen creditcard, maar ook geen geduld. dat wordt dus illegaal downloaden, in mijn jaarlijst, en later eens een keer kopen. spijtig dat het op deze manier moet.
caribou was erg goed, beter dan op de cd ook eigenlijk. maarja, ze hadden twee drummers en dan moet je van hele goede huize komen om mij nog teleur te stellen.
Als twee drummers je al om krijgen, had je bij Shit & Shine moeten zijn, 4 noisemannen, 9 extra drummers! http://www.flickr.com/photos/zxzw/sets/72157602135839884/
(en als je dan toch bezig bent, kijk toch eens, mijn journalistieke carrière, :') : http://zxzw.wordpress.com/2007/09/28/more-more-reviews/)
Een reactie posten