CLOWNESQUE

Afgelopen zaterdag werd ik op mijn wenken bediend. Het was flink druk in de Botte Hommel en ik ging uit mijn dak toen DJ WCoolJ 'Atlas' draaide, de vetste hit van het jaar. Mijn doorgaans goede intuitie wat betreft het classificeren van het juiste tijdstip (niet zelden zit ik tot op 5 minuten nauwkeurig) was ik op dat moment al lang kwijt. Een minuut later verlichtten de TL het naar bier stinkende lokaal. Om het feest compleet te maken, was ik de volgende dag bijna alles vergeten, waardoor de Waterput Schwung zijn myhtische status vooralsnog behoudt. Bovendien ben ik mijn mobiele telefoon verloren, en dat heeft voor mij een symbolische betekenis.

Verder gaat alles zijn gangetje. Ik maak minstens 1 maal per week een goede pasta klaar, neem zo nu en dan eens een douche, speel een potje op de playstation, lees dagelijks De Morgen binnenstebuiten, probeer hier en daar wat artikelen af te ronden, rook een sigaret op het balkon, haal tijdens mijn lunchpauze een broodje tonijn, luister naar muziek, kijk naar Pauw&Witteman, vraag me af hoe het met hem of haar gaat, voer met horten en stoten een gesprek met mijn franstalige collega's Najib, Amadou en Jamal, en verdwijn onder het dekbed.

Morgen naar de Fiery Furnaces!

HUILENDE RAPPER

ik heb een baantje voor malloten
functioneer niet naar behoren
zuip te veel, rook te veel
veel meer dan ooit tevoren

wie kan ik bekoren
met de dingen die ik schrijf
wie gaat mij geloven
als ik zeg dat ik beklijf

PSSST... KASTANJES KOPEN?

Ik heb zin in een TEENSPIRIT-feest. Bij voorkeur in de klimopstraat en nog voor mijn snor weer is gegroeid. Maar dit terzijde. Ik begin me zo langzamerhand nogal te ergeren aan die formatiecrisis hier. Toegegeven, al vanaf het begin heb ik er niet veel van begrepen, maar als ik dan ook nog eens bereken hoeveel pagina's uit De Standaard en De Morgen ik tevergeefs geprobeerd heb te vatten (en hoeveel interressanter nieuws die zes pagina's per dag hadden kunnen opleveren), zakt de moed me naar de schoenen en raak ik tamelijk gefrustreerd.

Mijn weekend was nagenoeg perfect. Veel gewandeld, doner gegeten, luide muziek, nieuwe trui, forza azzuri & Edgar Allan Poe.

EVERY ARTIST NEEDS A TRAGEDY

(Novum/AP) - De politie van Keulen heeft een geplande aanslag op een middelbare school in die stad voorkomen. Twee jongens van 17 en 18 jaar wilden aanstaande dinsdag op het Georg Büchner Gymnasium een bloedbad aanrichten. Na een tip deed de politie huiszoeking en vond daarbij wapens en explosieven. Toen de jongste van de huiszoeking hoorde, sloeg hij op de vlucht en wierp hij zichzelf voor een tram. Hij werd zwaargewond naar een ziekenhuis gebracht, waar hij later overleed. De andere jongen werd gearresteerd. De politie heeft dat zondag meegedeeld op een persconferentie.

De politie werd vrijdag gealarmeerd door de schoolleiding, nadat klasgenoten die gezien hadden dat de 17-jarige op internet beelden van het bloedbad van 1999 op de Columbine High School in het Amerikaanse Littleton bestudeerde aan de bel hadden getrokken. Bij de huiszoekingen vond de politie twee kruisbogen en twee luchtdrukpistolen. Voorts waren er aanwijzingen dat de jongens molotovcocktails of staafbommen wilden gebruiken. De politie vond verder een lijst met zeventien namen van docenten en leerlingen die mogelijk doelwit waren van de twee.

Over het motief kon de politie nog weinig vertellen. De 18-jarige werd als een Einzelgänger beschouwd en had problemen op school, maar de 17-jarige was tot dusver op school noch elders in negatieve zin opgevallen, zei de leider van het onderzoek, Norbert Wagner.

De twee wilden de aanslag klaarblijkelijk dinsdag plegen. Het is dan precies een jaar geleden dat een 18-jarige jongen op een school in Emsdetten 37 mensen verwondde alvorens zichzelf met schoten van het leven te beroven.

HIPPOCAMPUS

Week 46 ging zonder problemen voorbij. Maar ook zonder uitdagingen. Hoewl ik me de laatste tijd redelijk heb aangepast in de Franse hoek op mijn werk, zie ik dit dan ook niet als een positieve ontwikkeling. Natuurlijk ben ik wel blij dat de dagen sneller gaan, en dat ik het Westvlaamse dialect steeds beter onder de knie krijg, maar wanneer ik 's avonds naar huis loop (het is dan al pikdonker en ik lurk aan mijn sigaret) voel ik me allerminst tevreden. Dan heb ik juist het gevoel dat ik mijn tijd verspil aan dit eenvoudige leventje. Waar het op neer komt, is dat ik gewoon ontzettend graag weer naar school wil. Opdrachten maken. Met het geld wat ik nu verdien ga ik sparen om alles te betalen. Eerst nog de winter.

HEB JIJ ZE ALLEMAAL OP EEN RIJTJE?

Leeuwarden - Vrijdagavond heeft niemand minder dan Katie Melua de eerste van 4.500.000 dominosteentjes in beweging gezet. Met een bedeesd tikje zette zij de kettingreactie in gang waar ruim 80 miljoen mensen op afgestemd hadden in 11 landen. De presentatie van Domino Day 2007 in het Frisian Expo Centre in Leeuwarden was in handen van Nance en Hans Kraay jr.

Tot het laatste steentje viel zaten de 85 bouwers met bijeen geknepen billen op de tribunes om te zien of het wereldrecord, dat op 4.079.381 ligt, gebroken werd. Het thema van Domino Day 2007 is ‘Falling into Life’. De omvallende dominosteentjes beeldden negen muziekstromingen uit, zoals onder andere rock-’n-roll, disco en rap. De eerste 'Builders Challenge', waarbij de steentjes live op de vleugels van een ooievaar geplaatst moesten worden, mislukte direct waardoor er 100.000 stenen bleven staan. De tweede challenge ging wel goed maar over het algemeen bleven er opvallend veel steentjes staan. Ook enkele grote velden met 80.000 tot 100.000 steentjes bleven staan. Bij de derde challenge bleef de helft van het veld staan, en de vierde en laatste challenge mislukte eveneens waardoor een laatste veld van ruim 400.00 steentjes bleef staan. Uiteindelijk lukte het de bouwers om ruim 3.671.465 steentjes in één keer te laten vallen. Hiermee is het record dus niet gebroken, wat zorgde voor tranen in de ogen van de dominomeester Robin Paul Weijers. Hij moet nu voor de eerste keer 85 dominobouwers troosten.

BIECHT

Lieve Vader,

Ik heb gezondigd in de vorm van het aankopen, opdienen en (op dit moment) verteren van een goedkope magnetronmaaltijd. Het betreft hier de 'kip met dragon' voor 3 euro 95, aangeraden door de zogenaamde topchef Yves Lamouchi, en gekocht bij Delhaize. In een aan mij door de Duivel ingegeven vlaag van rationaliteit, besloot ik tijdens mijn lunchpauze te beslissen wat ik deze avond zou eten, en zowel de gedachte aan mijn saaie keuken zonder geluid (ik mis nogal eens ons sissend gasfornuis uit de klimopstraat) als het vooruitzicht van een nog lang durende werkdag, deed me er toe besluiten om vanavond niet te koken, maar kant-en-klaar te eten. Bovendien zag het er in mijn toenmalige gewaarwording allemaal best lekker uit.

Al toen ik de supermarkt uitliep kreeg ik ontzettende spijt. Desondanks verkocht ik veel abbonnementen voor digitale telefonie. 's Avonds kwelde de Satan mij echter opnieuw met een hevige honger, en mijn Geest bleek te zwak om nog weerstand te bieden; Ik stelde het heidense product van de MediaMarkt in op 6 minuten. Het voedsel had, eenmaal op mijn bord, een raadselachtig aanzicht. Na het gebed was U nog duidelijk aanwezig. Ik had wel degelijk het gevoel dat ik iets vreselijks aan het doen was. De Apocalyps zou niet ver weg meer zijn. Maar ik kon het niet laten. Toen ik de laatste onnatuurlijk grote erwt had doorgeslikt, moest ik boeren, en ik sloeg mijn armen voor mijn gezicht.

Mijn buik voelt paranormaal. Ik weet ook goed dat deze smeedbede U er niet van zal laten weerhouden mij te straffen. Maar Vader, ik hoop dat U me zult vergeven. De Duivel was in het spel. Schenk me als het U blieft het vermogen om mijn maag in toom te houden, dan zal ik met eerbied het hoofd bieden aan toekomstige escapades.

Amen.

OUI OUI MOI AUSSI

LES COULISSES DU COMMERCE EQUITABLE

SCULPTUUR VAN KOUD VUUR

Met veel genoegen heb ik in de aanloop naar de uitreiking van de AKO-literatuurprijs 2007 de ruzie tussen Grunberg en Van der Heijden gevolgd. Polemiek; weer een nieuw woord geleerd. Toch was ik een beetje teleurgesteld dat het afliep met een sisser. Zelfs mijn superhelden Pauw & Witteman wisten overwinnaar A. F. Th. gisteren geen enkel saillant detail meer te ontfutselen. Daar ligt het verschil tussen de twee. Als Grunberg gewonnen had (van zijn werk heb ik, in tegenstelling tot dat van zijn rivaal, enkele boeken gelezen) zou hij vast en zeker nog eens hebben uitgehaald, en zeer waarschijnlijk nog in zijn toespraak zelf. Dat zou prachtig zijn geweest. Fuckin 100% non-fictie tv. Wat A. F. Th. vanwege zijn gebrek aan ervaring wat betreft tv-optredens (en wát voor optredens !?) namelijk niet beseft, is dat ook de kijkers van de publieke omroep af en toe behoefte hebben aan plat amusement. Bijvoorbeeld in de vorm van een een lekkere late night knokpartij op locatie. Ik kan me niet voorstellen dat niemand anders die mening met me deelt. Uiteindelijk bleek het allemaal maar 'een spel te zijn geweest'. Televisiegeschiedenis had geschreven kunnen worden, maar de jury heeft gefaald. Uiteindelijk had Joost Zwagerman gewoon moeten winnen.

ONCE YOU DROP YOU CANT STOP

Toch vervagen herrinneringen en ben ik al talloze dingen vergeten. Als ik aan de hand van mijn herrinneringen aan het schrijven ben, bekruipt me soms een enorm onzeker gevoel. Dan vraag ik me af of ik niet per ongeluk het meeste essentiele deel van mijn herrinneringen verloren ben. Dan vraag ik me af of er in mijn lichaam misschien ergens een donkere uithoek van de herrinnering is, waar alle belangrijke herrinneringen opeengepakt zitten en in zachte modder zijn veranderd.
Maar hoe dan ook, hier moet ik het op dit moment mee doen. Ik klamp me vast aan deze weggeebde, nog altijd wegebbende herrinneringen en met het gevoel alsof ik op een afgekloven bot zuig schrijf ik ze op. Er is geen andere manier om mijn belofte aan Naoko na te komen.
Lang geleden, toen ik nog jong was en deze herrinneringen veel helderder waren, heb ik vaak geprobeerd over Naoko te schrijven. Maar toen lukte het me niet ook maar een regel op papier te krijgen. Ik wist heel goed dat als die eerste regel er eenmaal was, de rest er dan moeiteloos uit zou rollen, maar die eerste regel kwam nooit. Er sprong te veel in het oog en ik wist niet waar te beginnen. Zoals een al te gedetailleerde plattegrond soms nutteloos is door de details. Nu begrijp ik het wel. Uiteindelijk - denk ik nu - kunnen in een onvolledig vat dat een tekst nu eenmaal is alleen onvolledige herrinneringen en onvolledige gedachten worden gevat. Ik denk dat ik Naoko steeds beter begreep naarmate de herrinneringen die met haar samenhingen wegebden. Ik begrijp nu ook waarom ze me vroeg haar niet te vergeten. Natuurlijk wist Naoko ook dat mijn herrinneringen aan haar zouden wegebben. Daarom moest ze mij een belofte afsmeken. 'Vergeet me niet. Onthoud dat ik heb bestaan.'
Als ik daaraan denk, word ik oneindig verdrietig. Want Naoko hield niet eens van me.

Uit: Norwegian Wood, Haruki Murakami.

OPERATIE: KOALA

Het is druk. Er stappen vier Marokkanen op de tram. Ze zien er allemaal nogal verdwaasd uit en dragen trainingsbroeken van Nike. Kennelijk ben ik ook niet helemaal bij bewustzijn, want een van die gastjes manouevreert zichzelf op een gegeven moment tussen de mensen door en gaat vlak voor me zitten, op een plaatsje dat een grote dikke mevrouw net heeft verlaten, en waar ik al twee haltes op aan het azen ben. Hij legt zijn hoofd tegen het raam en staart naar buiten. Stoned.

Wat schetst zijn verbazing? Het is mistig buiten. Het regent een beetje. Mijn lievelingsweer. Ik vind het leuk dat niemand in de tram dat weet. Dat niemand weet wie ik ben. Ik moet glimlachen.

Begin vervolgens dan maar mijn veters te strikken. Laat ze maar denken. Laat ze maar denken dat dat iets is wat hen stoort. Laat de wereld boos zijn. Soms denk ik: Waarom? Soms denk ik: Waarom niet? Dan wil ik dat de mensen die op dat moment in tram24 zitten een keuze maken, zodat ik ter plekke kan zien op wie ik lijk. Een kwartier geleden heb ik me immers nog geërgerd aan de verkoper in de kiosk die me niet onmiddelijk wilde helpen omdat hij in plat Antwerps een gesprek aan het voeren was met zijn vorige klant (waar ik niets van kon verstaan, om me vervolgens het verkeerde pakje sigaretten te overhandigen).

observeren en absorberen.
abserveren en obsorberen.

Het is niet erg zo nu en dan in de war te zijn. Laat je gedachten de vrije loop, voordat ze hun conditie verliezen, zeg ik altijd maar. Nou ja, af en toe. Tegen mezelf.

Op het station koop ik geen bier, maar cola. Ik rook er 2 halve camels bij. De trein is op tijd. Gelukkig maar, nu hoef ik mijn horoscoop niet meer te lezen. Prettig weekend.

ALLERHEILIGEN

Vandaag is een feestdag. Ik vier hem in besloten kring. Dat wil zeggen, in mijn bed met een glas ijsthee.