BIECHT

Lieve Vader,

Ik heb gezondigd in de vorm van het aankopen, opdienen en (op dit moment) verteren van een goedkope magnetronmaaltijd. Het betreft hier de 'kip met dragon' voor 3 euro 95, aangeraden door de zogenaamde topchef Yves Lamouchi, en gekocht bij Delhaize. In een aan mij door de Duivel ingegeven vlaag van rationaliteit, besloot ik tijdens mijn lunchpauze te beslissen wat ik deze avond zou eten, en zowel de gedachte aan mijn saaie keuken zonder geluid (ik mis nogal eens ons sissend gasfornuis uit de klimopstraat) als het vooruitzicht van een nog lang durende werkdag, deed me er toe besluiten om vanavond niet te koken, maar kant-en-klaar te eten. Bovendien zag het er in mijn toenmalige gewaarwording allemaal best lekker uit.

Al toen ik de supermarkt uitliep kreeg ik ontzettende spijt. Desondanks verkocht ik veel abbonnementen voor digitale telefonie. 's Avonds kwelde de Satan mij echter opnieuw met een hevige honger, en mijn Geest bleek te zwak om nog weerstand te bieden; Ik stelde het heidense product van de MediaMarkt in op 6 minuten. Het voedsel had, eenmaal op mijn bord, een raadselachtig aanzicht. Na het gebed was U nog duidelijk aanwezig. Ik had wel degelijk het gevoel dat ik iets vreselijks aan het doen was. De Apocalyps zou niet ver weg meer zijn. Maar ik kon het niet laten. Toen ik de laatste onnatuurlijk grote erwt had doorgeslikt, moest ik boeren, en ik sloeg mijn armen voor mijn gezicht.

Mijn buik voelt paranormaal. Ik weet ook goed dat deze smeedbede U er niet van zal laten weerhouden mij te straffen. Maar Vader, ik hoop dat U me zult vergeven. De Duivel was in het spel. Schenk me als het U blieft het vermogen om mijn maag in toom te houden, dan zal ik met eerbied het hoofd bieden aan toekomstige escapades.

Amen.